← naar het boek · Alle personen
Personen in dit boek: al-Ashbāh wa an-Naẓāʾir (as-Suyūṭī)
16 personen
Bronnen, beoordelingen en biografieën komen erbij zodra de redactie ze heeft gecontroleerd. Wat nog ontbreekt, staat gemarkeerd.
- Tāj ad-Dīn as-Subkī تاج الدين السبكي
Geleerde · gest. 771 AH
ʿAbd al-Wahhāb ibn ʿAlī ibn ʿAbd al-Kāfī as-Subkī, Abū Naṣr Tāj ad-Dīn (727–771 AH): opperrechter, geschiedschrijver en onderzoeker, auteur van Jamʿ al-Jawāmiʿ, waarvan dit boek een samenvatting is. Zijn naam verwijst naar Subk in de provincie al-Minūfiyya in Egypte. Hij was welbespraakt en sterk in argumentatie.
- Taqī ad-Dīn as-Subkī تقي الدين السبكي
Geleerde · gest. 756 AH
ʿAlī ibn ʿAbd al-Kāfī ibn ʿAlī ibn Tammām as-Subkī al-Anṣārī al-Khazrajī, Abū l-Ḥasan Taqī ad-Dīn (683–756 AH): Shaykh al-Islām van zijn tijd, ḥāfiẓ, korangeleerde en debater, vader van Tāj ad-Dīn as-Subkī. In Jamʿ al-Jawāmiʿ noemt zijn zoon hem "de shaykh, de imam".
- al-Imām ash-Shāfiʿī الإمام الشافعي
Geleerde · gest. 204 AH
Muḥammad ibn Idrīs ibn al-ʿAbbās ibn ʿUthmān ibn Shāfiʿ al-Hāshimī al-Qurashī al-Muṭṭalibī, Abū ʿAbd Allāh (150–204 AH): een van de vier imams van ahl as-sunna; de hele Shāfiʿitische school is naar hem genoemd.
- al-Imām Abū Ḥanīfa الإمام أبو حنيفة
Geleerde · gest. 150 AH
An-Nuʿmān ibn Thābit at-Taymī (cliënt) al-Kūfī, Abū Ḥanīfa (80–150 AH): imam van de Ḥanafitische school, een grondige mujtahid en een van de vier imams van ahl as-sunna. Volgens sommigen was hij van Perzische afkomst.
- al-Imām Aḥmad ibn Ḥanbal الإمام أحمد بن حنبل
Geleerde · gest. 241 AH
Aḥmad ibn Muḥammad ibn Ḥanbal, Abū ʿAbd Allāh ash-Shaybānī al-Wāʾilī (164–241 AH): imam van de Ḥanbalitische school en een van de vier imams. Zijn familie kwam uit Marw; zijn vader was gouverneur van Sarakhs.
- Abū Ḥāmid al-Isfarāyīnī أبو حامد الإسفراييني
Geleerde · gest. 406 AH
Aḥmad ibn Muḥammad ibn Aḥmad al-Isfarāyīnī, Abū Ḥāmid (344–406 AH): een van de grote Shāfiʿitische geleerden. Geboren in Isfarāyīn bij Nīshāpūr; hij reisde naar Bagdad, studeerde daar fiqh en verwierf groot aanzien. Werken: een uitgebreid boek over uṣūl al-fiqh en een beknopt fiqhwerk, ar-Rawnaq. Overleden in Bagdad.
Bron: az-Ziriklī, al-Aʿlām, deel ١, p. ٢١١ · al-Maktaba ash-Shāmila
- Imām al-Ḥaramayn al-Juwaynī إمام الحرمين الجويني
Geleerde · gest. 478 AH
ʿAbd al-Malik ibn ʿAbd Allāh ibn Yūsuf ibn Muḥammad al-Juwaynī, Abū l-Maʿālī Rukn ad-Dīn, bijgenaamd Imām al-Ḥaramayn (419–478 AH): de meest geleerde van de latere Shāfiʿieten.
- Abū Ḥāmid al-Ghazālī أبو حامد الغزالي
Geleerde · gest. 505 AH
Muḥammad ibn Muḥammad ibn Muḥammad al-Ghazālī aṭ-Ṭūsī, Abū Ḥāmid, bijgenaamd Ḥujjat al-Islām (450–505 AH): schreef ongeveer tweehonderd werken. Zijn naam verwijst volgens sommigen naar het spinnen van garen (ghazl), volgens anderen naar het dorp Ghazāla bij Ṭūs.
- al-ʿIzz ibn ʿAbd as-Salām العز بن عبد السلام
Geleerde · gest. 660 AH
ʿAbd al-ʿAzīz ibn ʿAbd as-Salām ibn Abī l-Qāsim ibn al-Ḥasan as-Sulamī ad-Dimashqī, ʿIzz ad-Dīn, bijgenaamd Sulṭān al-ʿUlamāʾ, "de sultan van de geleerden" (577–660 AH): Shāfiʿitische faqīh die de rang van mujtahid bereikte.
- Abū Isḥāq ash-Shīrāzī أبو إسحاق الشيرازي
Geleerde · gest. 476 AH
Ibrāhīm ibn ʿAlī ibn Yūsuf al-Fīrūzābādī ash-Shīrāzī, Abū Isḥāq (393–476 AH): groot geleerde en debater, het aanspreekpunt van de studenten en de muftī van de gemeenschap in zijn tijd, bekend om zijn sterke argumentatie in debat.
- Ibn aṣ-Ṣabbāgh ابن الصباغ
Geleerde · gest. 477 AH
ʿAbd as-Sayyid ibn Muḥammad ibn ʿAbd al-Wāḥid, Abū Naṣr Ibn aṣ-Ṣabbāgh (400–477 AH): Shāfiʿitische faqīh, geboren en overleden in Bagdad. Studenten reisden in zijn tijd naar hem toe; hij was de eerste docent van de Niẓāmiyya toen die openging, en werd op het eind van zijn leven blind. Werken: ash-Shāmil (fiqh), al-ʿUdda en Tadhkirat al-ʿālim (uṣūl al-fiqh).
Bron: az-Ziriklī, al-Aʿlām, deel ٤, p. ١٠ · al-Maktaba ash-Shāmila
- al-Qāḍī Ḥusayn al-Marwazī القاضي حسين المروزي
Geleerde · gest. 462 AH
Ḥusayn ibn Muḥammad ibn Aḥmad al-Marwarrūdhī, bekend als al-Qāḍī Ḥusayn (overleden 462 AH): rechter en een van de grote Shāfiʿitische juristen, bekend om ongebruikelijke standpunten (wujūh) binnen de school. Werk: at-Taʿlīqa (fiqh). Overleden in Marw ar-Rūdh.
Bron: az-Ziriklī, al-Aʿlām, deel ٢, p. ٢٥٤ · al-Maktaba ash-Shāmila
- al-Baghawī البغوي
Geleerde · gest. 516 AH
Al-Ḥusayn ibn Masʿūd ibn Muḥammad al-Farrāʾ (of Ibn al-Farrāʾ), Abū Muḥammad al-Baghawī, bijgenaamd Muḥyī as-Sunna, "hij die de sunna doet herleven" (436–510 AH): faqīh, hadithgeleerde en korancommentator. Zijn naam verwijst naar Baghā, een dorp in Khurāsān tussen Herat en Marw. (De gegevens van deze site noemen 516 AH als sterfjaar; al-Aʿlām noemt 510 AH. Graag controleren.)
- al-Imām al-Bukhārī الإمام البخاري
Geleerde · gest. 256 AH
Muḥammad ibn Ismāʿīl ibn Ibrāhīm ibn al-Mughīra al-Bukhārī, Abū ʿAbd Allāh (194–256 AH): de grote geleerde van de islam en ḥāfiẓ van de hadith van de Boodschapper van Allah ﷺ, samensteller van al-Jāmiʿ aṣ-Ṣaḥīḥ, bekend als Ṣaḥīḥ al-Bukhārī.
- al-Imām Muslim الإمام مسلم
Geleerde · gest. 261 AH
Muslim ibn al-Ḥajjāj ibn Muslim al-Qushayrī an-Naysābūrī, Abū l-Ḥusayn (204–261 AH): ḥāfiẓ en een van de imams van de hadithwetenschap, samensteller van Ṣaḥīḥ Muslim.
- ʿAbd Allāh ibn ʿAbbās عبد الله بن عباس
Metgezel · gest. 68 AH
ʿAbd Allāh ibn ʿAbbās ibn ʿAbd al-Muṭṭalib al-Qurashī al-Hāshimī, Abū l-ʿAbbās (3 jaar vóór de hijra – 68 AH): "de geleerde van de umma", een vooraanstaande metgezel en neef van de Boodschapper van Allah ﷺ.