Soorten tawḥīd en tawḥīd ar-rubūbiyya (1): schepping#✎

De geleerden verdelen tawḥīd in drie soorten: tawḥīd ar-rubūbiyya, tawḥīd al-ulūhiyya en tawḥīd al-asmāʾ wa-ṣ-ṣifāt.

Rubūbiyya komt taalkundig van rabb. De Heer in absolute zin is Allah. "Rabb" wordt voor anderen dan Allah alleen gebruikt in een verbinding, zoals "eigenaar van het dier" of "heer des huizes" (Yūsuf 12:42). Technisch: Allah alleen toekennen de daden die Hem eigen zijn: schepping, heerschappij en bestuur (al-khalq, al-mulk, at-tadbīr). Daaruit volgen andere betekenissen: voorzien, beperken en verruimen, leven geven en doen sterven, opwekking, nut en het wegnemen van schade. Ibn Taymiyya: de Heer is Hij die Zijn dienaar opvoedt en zijn zaken bestuurt.

Eerste: schepping. Alleen Allah is Schepper: al-Aʿrāf 7:54; al-Ḥashr 59:24; an-Naḥl 16:20; al-Ḥajj 22:73; Yūnus 10:34. Bedoeld is: iets uit het niets voortbrengen.

Twijfel en antwoord: sommigen beweren op grond van al-Muʾminūn 23:14 ("de beste der scheppers") dat ook anderen scheppen. Het antwoord van het boek: het "scheppen" dat aan schepselen wordt toegeschreven is het omvormen van iets van de ene vorm naar de andere (klei tot kan, hout tot kast), en is gebonden aan de middelen die Allah gaf. Allah schept door "Wees!" te zeggen.

Kernpunten

• Drie soorten tawḥīd.
• Definitie rubūbiyya: schepping, heerschappij, bestuur.
• Verschil tussen scheppen uit het niets en omvormen.

Bron: العقيدة (١), les 18, vanaf p. 68.