Het effect van tawḥīd op het individu#✎

1. Geluk en een goed leven in deze wereld en het Hiernamaals (an-Naḥl 16:97). Ibn al-Qayyim: oprechtheid en tawḥīd zijn een boom in het hart; de takken zijn de daden en de vrucht is een goed leven hier en blijvende gelukzaligheid daarna. Shirk, leugen en schijnvroomheid zijn ook een boom in het hart, met als vrucht in deze wereld angst, zorg, benauwdheid en duisternis, en in het Hiernamaals de zaqqūm en blijvende straf.
2. Verlichting van nood. Ibn al-Qayyim: tawḥīd is de toevlucht van zowel Allahs vijanden als Zijn vrienden. De vijanden redt Hij uit de nood van deze wereld (al-ʿAnkabūt 29:65); de vrienden redt Hij uit de nood van deze wereld en het Hiernamaals. Daarom is het noodgebed tawḥīd, net als het gebed van Dhū n-Nūn (Yūnus).
3. Standvastigheid in het graf (Ibrāhīm 14:27); hadith van al-Barāʾ ibn ʿĀzib: wanneer de moslim in het graf ondervraagd wordt, getuigt hij dat er geen god is dan Allah en dat Muḥammad de Boodschapper van Allah is (al-Bukhārī en Muslim).
4. Redding van eeuwig verblijf in het Vuur. De hadith zijn mutawātir dat de monotheïsten uit het Vuur gehaald worden; Ibn Taymiyya zegt dat ook de hadith mutawātir zijn dat de Profeet ﷺ voorspraak doet voor mensen die het Vuur zijn binnengegaan.
5. Bevrijding van angst en schrik in deze wereld en het Hiernamaals (Āl ʿImrān 3:151; al-Anbiyāʾ 21:101–103).

Alleen ter kennisname (p. 58): een verhaal over een moslimstudent aan een universiteit in India en zijn hoogleraar, als illustratie van de "gunst van tawḥīd".

Kernpunten

• Vijf effecten op het individu.
• Twee uitspraken van Ibn al-Qayyim (boom in het hart; toevlucht in nood).
• Mutawātir: monotheïsten verblijven niet eeuwig in het Vuur.

Bron: العقيدة (١), les 15, vanaf p. 57.