Uitleg

Alle uitleg tonen

1. ﴿De dwazen onder de mensen zullen zeggen: wat heeft hen van hun qibla afgewend?﴾ (al-Baqara 142)

   Ibn al-ʿArabī: "Onze geleerden zeiden: daarmee zijn de joden bedoeld. Zij verweten de moslims dat zij zich van Bayt al-Maqdis naar de Kaʿba keerden. Allah liet hun weten dat alle richtingen van Hem zijn, en dat het gaat om Zijn aangezicht en het opvolgen van Zijn bevel: waarheen Hij beveelt zich te richten, daarheen richt men zich."

   Meer uitleg

   De notities voegen toe: de gelovigen namen de Kaʿba alleen als qibla uit gehoorzaamheid aan het bevel van hun Heer, niet omdat zij uit zichzelf een richting verkozen. Het antwoord staat in het vers zelf: ﴿Zeg: aan Allah behoren het oosten en het westen; Hij leidt wie Hij wil naar een recht pad﴾.

2. ﴿Zo hebben Wij jullie tot een gemeenschap van het midden gemaakt﴾ (al-Baqara 143)

   Ibn al-ʿArabī: wasaṭ betekent in de taal "de besten", en dat is "de rechtvaardige". Wat erop volgt wijst daarop: ﴿opdat jullie getuigen over de mensen zouden zijn en de Boodschapper getuige over jullie﴾. Onze Heer heeft ons laten weten welke gunst Hij ons gaf: Hij eerde ons met de naam rechtvaardigheid en vertrouwde ons de taak toe te getuigen over de hele schepping. Zo maakte Hij ons de eersten in rang, al zijn wij de laatsten in tijd, zoals de Profeet ﷺ zei: «Wij zijn de laatsten en de voorsten» (al-Bukhārī en Muslim). De notities voegen toe: wij getuigen op de verzamelplaats voor de profeten tegenover hun volken.

   Meer uitleg

   Al-Qurṭubī: hierin ligt een bewijs dat de ijmāʿ geldig is en dat men ernaar moet oordelen, want als zij rechtvaardig zijn, getuigen zij over de mensen. De notities voegen toe: het vers wijst ook op de volmaaktheid van deze godsdienst: de volmaaktere getuigt over wie minder is, niet andersom. Ibn al-Qayyim leidt uit het vers de plicht af de metgezellen te volgen: "Het bewijs uit het vers is dat Allah meedeelt dat Hij hen tot een gemeenschap van de besten en rechtvaardigen maakte; dat is de werkelijke betekenis van wasaṭ. Zij zijn dus de beste en rechtvaardigste van de gemeenschappen."

3. ﴿Allah zou jullie geloof niet verloren laten gaan﴾ (al-Baqara 143)

   Ibn al-ʿArabī: de geleerden zijn het erover eens dat het vers werd geopenbaard over wie stierf terwijl hij naar Bayt al-Maqdis bad. Ashhab overleverde van Mālik dat met "jullie geloof" jullie gebed bedoeld is. Bij dit vers noemt Ibn al-ʿArabī de opvatting van de Murjiʾa dat het gebed niet tot het geloof behoort. Daarna werpt hij een vraag op: als het gebed tot het geloof behoort, waarom zei Mālik dan dat wie het nalaat geen ongelovige (kāfir) is? Zijn antwoord staat niet in de notities.

   Meer uitleg

   As-Saʿdī: dit vers is een bewijs voor de leer van Ahl as-Sunna wa-l-Jamāʿa dat de daden van de ledematen tot het geloof behoren. Al-Qurṭubī: Hij noemde het gebed geloof omdat het intentie, woord en daad omvat. Aṭ-Ṭabarī: de betekenis is het gebed: Allah zou jullie bevestiging van Zijn boodschapper niet verloren laten gaan, die jullie gaven door op Zijn bevel naar Bayt al-Maqdis te bidden, want dat was van jullie een bevestiging van Mijn boodschapper en het volgen van Mijn bevel. Ibn ʿĀshūr: dat het gebed "geloof" wordt genoemd, is een eerbetoon aan het gebed, want het is de grootste zuil van het geloof.

4. ﴿Wend je gezicht naar al-Masjid al-Ḥarām﴾ (al-Baqara 144)

   Ibn al-ʿArabī: de geleerden verschillen. Is de plicht van wie niet bij de Kaʿba is en ver ervan af zit, zich op de Kaʿba zelf te richten of op haar richting? Sommigen zeggen: op de Kaʿba zelf. Dat is zwak, want het is een opdracht tot iets wat hij niet kan bereiken. Anderen zeggen: op de richting, en dat is juist, om meerdere redenen. Ten eerste is dat wat mogelijk is, en daaraan hangt de opdracht vast. Ten tweede is dat wat de Koran beveelt: ﴿Wend je gezicht naar al-Masjid al-Ḥarām﴾. (De notities geven alleen deze twee redenen.)

   Meer uitleg

   De notities: bij de Shāfiʿieten is de juiste mening dat men de Kaʿba zelf moet treffen; volgens de meerderheid is het genoeg de richting te treffen. Zij bewijzen dat met de hadith van Abū Hurayra: «Tussen het oosten en het westen is een qibla» (an-Nasāʾī en at-Tirmidhī). Dat geldt voor de mensen van Medina en vergelijkbare streken die dicht bij Mekka liggen. Ibn ʿUthaymīn zegt in zijn uitleg van Bulūgh al-Marām: uit de hadith leren we dat deze sharīʿa het makkelijk maakt, want de richting van de qibla wordt breder als men de Kaʿba niet kan zien; dat afwijken van precies tegenover de Kaʿba (musāmata) niet schaadt zolang men in de richting staat; en dat men zich niet hoeft in te spannen om precies tegenover haar te staan. Sommige mensen hebben zelfs een bestaande, gebruikte moskee afgebroken om een kleine afwijking die vergeven wordt; dat mag niet: als Allah ons ruimte geeft, moeten wij ruimte geven. Musāmata is: precies tegenover de Kaʿba zelf staan, zonder afwijking.