Uitleg

Alle uitleg tonen

1. ﴿Zij vragen je naar de nieuwe manen. Zeg: het zijn tijdsaanduidingen voor de mensen en voor de ḥajj﴾ (al-Baqara 189)

   Aanleiding: mensen vroegen naar de groei en krimp van de maan, en toen kwam dit vers. Ibn al-ʿArabī over ﴿Zeg: het zijn tijdsaanduidingen voor de mensen﴾: voor hun vasten en het breken ervan, hun termijnen (afspraken), hun omgang en vele voordelen. Over ﴿en voor de ḥajj﴾: waarom wordt de ḥajj apart genoemd, terwijl hij al onder het eerste algemene woord valt? Omdat de Arabieren de ḥajj volgens telling verrichtten en de maanden verschoven; Allah verklaarde hun doen en hun zeggen ongeldig en koppelde de ḥajj aan het zien van de maan.

   Meer uitleg

   De notities: Allah liet de maan groeien en krimpen zodat mensen de tijden kennen van ḥajj, vasten, ʿīd, schuldtermijnen, de ʿidda van vrouwen en meer. Zo maakte Hij hem anders dan de zon, die altijd in één toestand blijft.

2. ﴿Het is geen vroomheid dat jullie de huizen van achteren binnengaan﴾ (al-Baqara 189)

   Als de Anṣār en andere Arabieren in iḥrām waren, gingen ze de huizen niet door de deur binnen; ze deden dat als aanbidding en dachten dat het vroomheid was. Allah zei dat het geen vroomheid is, omdat Hij het niet had voorgeschreven, en wie aanbidt met een aanbidding die Allah en Zijn Boodschapper niet voorschreven, aanbidt met een bidʿa. Allah beval hun de huizen door de deur binnen te gaan, omdat dat gemakkelijk voor hen was: ﴿Maar vroom is wie godvrezend is. Gaat de huizen door hun deuren binnen﴾.

   Meer uitleg

   Die verlichting is een grondregel van de sharīʿa: ﴿Allah wil voor jullie het gemak en niet de moeite﴾, zoals in het vastenvers (al-Baqara 185). Uit de aanwijzing (ishāra) van het vers volgt: men hoort elke zaak te benaderen via de gemakkelijke, korte weg, dus de kortste en gemakkelijkste weg te nemen waarmee men zijn doel bereikt.

3. ﴿Voltooit de ḥajj en de ʿumra voor Allah﴾ (al-Baqara 196)

   Ibn al-ʿArabī: de geleerden verschillen over de plicht van de ʿumra. Ash-Shāfiʿī zegt: ze is verplicht, en dat wordt ook van Ibn ʿAbbās overgeleverd. Jābir ibn ʿAbdallāh zegt: ze is vrijwillig, en daartoe neigden Mālik en Abū Ḥanīfa. Hij zegt: in dit vers zit geen bewijs voor de plicht, want Allah plaatste haar naast de ḥajj in de plicht tot voltooien, niet in de plicht tot beginnen.

   Meer uitleg

   Gebed en zakāt verplichtte Hij met een bevel om te beginnen: ﴿Verricht het gebed en geeft de zakāt﴾; de ḥajj ook: ﴿En Allah heeft de mensen de ḥajj naar het Huis opgelegd, wie daartoe een weg kan vinden﴾ (Āl ʿImrān). Maar bij de ʿumra beval Hij het voltooien, niet het beginnen. Wie tien keer de ḥajj of tien keer de ʿumra begint, moet ze dus allemaal voltooien. Het vers legt het voltooien op, niet het beginnen.

4. ﴿Wie van jullie ziek is of last aan zijn hoofd heeft: dan een losprijs van vasten, een aalmoes of een offer﴾ (al-Baqara 196)

   Ibn al-ʿArabī: dit vers kwam over Kaʿb ibn ʿUjra. Hij vertelde: de Profeet ﷺ kwam bij mij langs in de tijd van al-Ḥudaybiya, terwijl ik een vuur stookte onder mijn kookpot en de luizen van mijn hoofd vielen. Hij zei: «Hebben je beestjes je last?» Ik zei: ja. Toen beval de Profeet ﷺ hem zijn hoofd te scheren, en drie dagen te vasten, of zes armen te voeden, of een offer te brengen (dat wil zeggen: een schaap te slachten).

   Meer uitleg

   Dus: elke zieke die iets moet doen wat in iḥrām verboden is, doet het en betaalt fidya (zes armen voeden of drie dagen vasten). Hij heeft de keuze; het offer is het beste, dan de aalmoes, dan het vasten.