Rangen van de voorbeschikking; ongeloof van de grote soort#✎

Vier rangen van het geloof in de voorbeschikking:

1. Kennis (al-ʿilm): Allah kende alles, ook wat Zijn schepselen zullen doen, voordat Hij hen schiep (al-Ḥashr 59:22).
2. Opschrijven (al-kitāba): Allah schreef alles op in de Bewaarde Tafel (al-Ḥajj 22:70); Allah schreef de bepalingen van de schepselen op vijftigduizend jaar voordat Hij de hemelen en de aarde schiep (Muslim).
3. Wil (al-mashīʾa): wat Allah wil, gebeurt, en wat Hij niet wil, gebeurt niet (at-Takwīr 81:29).
4. Schepping (al-khalq): Allah is de Schepper van alles (ar-Raʿd 13:16).

De mens heeft een eigen wil en keuze (at-Takwīr 81:28), maar die valt binnen Allahs wil en macht (81:29). Het boek citeert een vroege geleerde: wie zich het meest inhoudt over de voorbeschikking is het veiligst, wie er het meest in duikt het meest dwaalt.

Wat niet mag: zonder kennis over de voorbeschikking redetwisten; op het beperkte verstand steunen los van Koran en Sunna; zoeken naar het verborgen deel, dat Allahs geheim is; en tegenwerpende vragen stellen als "waarom maakte Allah die rijk en die arm?".

Vruchten: vertrouwen op Allah bij het gebruiken van middelen; niet zelfingenomen zijn als iets lukt; rust bij wat Allah beschikt.

Eenheid 4: wat het tawḥīd tenietdoet of vermindert. Kufr is taalkundig bedekken: de nacht, de zee en de wolk worden zo genoemd, en kaffāra (boete) bedekt de zonde. Als term: niet geloven in Allah en Zijn boodschappers, met of zonder loochening, uit twijfel, afkeer, afgunst, hoogmoed of het volgen van begeerten. Al-Layth: de ongelovige heet zo omdat het ongeloof zijn hart bedekt.

Groot ongeloof brengt iemand buiten de religie en heeft volgens het boek vijf soorten:

1. loochening (takdhīb): de boodschappers leugenaars vinden, of iets ontkennen wat zeker en algemeen bekend tot de religie behoort. Voorbeelden van het boek: zeggen dat vasten de productie stillegt, of dat het afhakken van de hand van een dief barbaars is (al-ʿAnkabūt 29:68);
2. weigering en hoogmoed met erkenning, zoals Iblīs (al-Baqara 2:34);
3. twijfel (al-Kahf 18:35–37);
4. zich volledig afwenden van wat de Boodschapper bracht (al-Aḥqāf 46:3);
5. hypocrisie in het geloof: geloof tonen en ongeloof verbergen (al-Munāfiqūn 63:3).

Kernpunten

• Vier rangen: kennis, opschrijven, wil, schepping.
• De mens heeft een wil binnen Allahs wil.
• Vier zaken die bij de voorbeschikking niet mogen.
• Betekenis van kufr en vijf soorten groot ongeloof.

Bron: العقيدة (٣), les 5, vanaf p. 31.