De lelijkste vormen van shirk#✎

Het boek noemt twee voorbeelden van de lelijkste vormen van shirk.

1. ʿAlī en de imams van zijn huis als heren nemen. Het boek citeert verzen waarin ʿAlī 'het oog van de God' wordt genoemd, die alle verborgen dingen weet en morgen redt of verdoemt wie hij wil. Volgens het boek is ook het om hulp roepen van doden en van de familie van de Profeet ﷺ, en het offeren aan hen, op hun plaatsen van aanbidding grote shirk.

2. Overdrijving met shaykhs. Sommigen geloven dat hun shaykh of walī een foetus kan scheppen, mensen kan veranderen, het verborgene kent en weet wat er in de Bewaarde Tafel staat. Zij richten smeekbeden, hulpgeroep, offers, geloften en volledige gehoorzaamheid aan hem; de volgeling is als een dode in de handen van de wasser.

Het boek citeert ook het gedicht Mahbiṭ al-waḥy, waarin de Profeet ﷺ wordt aangesproken als toevlucht, redding en genezing. Het noemt wat er bij heiligdommen en koepels op graven gebeurt: hen aanroepen, door hen naderen, zegen zoeken voor behoeften en verlichting van nood, en hulp vragen met kreten als "o Badawī, help!" of "help mij, o ʿAbd al-Qādir!". Dit alles is volgens het boek grote shirk (az-Zumar 39:3).

De opdrachten (p. 50) sluiten het eerste deel van eenheid 4 af. Een daarvan vraagt met externe bronnen samen te vatten wat bepaalde soefi's doen dat het tawḥīd tenietdoet.

Kernpunten

• Volgens het boek: de imams van het huis van de Profeet ﷺ als heren nemen, en hen aanroepen en aan hen offeren.
• Shaykhs eigenschappen van Allah toeschrijven.
• Hulp vragen aan bewoners van graven en heiligdommen.
• az-Zumar 39:3: "wij aanbidden hen alleen opdat zij ons dichter bij Allah brengen".

Bron: العقيدة (٣), les 10, vanaf p. 48.