Medeleven met vrouwen en trouw aan wie goed deed#✎

Rekening houden met haar verdriet. Ik begin aan het gebed en wil het lang maken, maar dan hoor ik een kind huilen en kort ik mijn gebed in, omdat ik weet hoezeer zijn moeder lijdt onder zijn huilen (al-Bukhārī en Muslim) (p. 58).

Aandacht voor een eenvoudige vrouw. Een zwarte vrouw die de moskee veegde stierf. Hij zei: Hadden jullie het mij maar laten weten en wijs mij haar graf, en bad over haar (al-Bukhārī en Muslim).

Trouw aan wie goed deed. ʿImrān ibn Ḥuṣayn vertelt van een reis waarop zij zich versliepen; ʿUmar wekte de Profeet ﷺ met een luide takbīr. Hij zei: Geen bezwaar, trek verder, en ze baden even later. Toen de mensen dorst hadden, vonden ʿImrān en ʿAlī een vrouw met twee waterzakken op haar kameel; het water lag een dag en een nacht ver. Zij brachten haar bij de Profeet ﷺ. Hij liet water uit haar zakken in een vat gieten en sloot de openingen. Veertig dorstige mannen dronken en vulden hun zakken, en haar zakken leken nog voller. Toen zei hij: Verzamel iets voor haar, en zij kreeg dadels, meel en sawīq: Ga en geef dit je gezin te eten, en weet dat wij niets van je water hebben genomen; Allah heeft ons laten drinken (p. 59–60). Zij vertelde haar volk dat hij óf de grootste tovenaar óf echt de Boodschapper van Allah was. De moslims vielen daarna de omgeving aan, maar niet haar huizen. Zij zei tegen haar volk dat dit opzet was, en zij werden moslim (al-Bukhārī en Muslim). Al-ʿAynī: de Profeet ﷺ bewaarde de band met deze vrouw in haar volk en land (p. 61).

Zacht terechtwijzen. Een vrouw huilde bij een graf. Hij zei: Vrees Allah en wees geduldig. Zij zei: 'Ga weg, jij bent niet getroffen zoals ik', zonder hem te herkennen. Later kwam zij zich verontschuldigen. Hij zei: Geduld is bij de eerste klap (al-Bukhārī en Muslim): het prijzenswaardige geduld is bij de eerste schok; daarna troost de tijd vanzelf.

Een geschenk aannemen. Bij zijn huwelijk stuurde Umm Sulaym ḥays in een vat. Hij liet Anas mensen uitnodigen, ongeveer driehonderd. Hij legde zijn hand op het eten, en tien aan tien aten zij: Laat ieder eten van wat voor hem ligt. Allen werden verzadigd, en Anas wist niet of er meer was toen hij het neerzette of toen hij het optilde (Muslim). Het boek noemt dit een duidelijk wonder: vermeerdering van voedsel (p. 62).

Zieken bezoeken. Tegen Umm as-Sāʾib die vloekte op de koorts: Vervloek de koorts niet, want zij neemt de zonden van de mens weg zoals de blaasbalg het vuil van ijzer (Muslim). Tegen Umm al-ʿAlāʾ: Verheug je, want door de ziekte van een moslim neemt Allah zijn zonden weg, zoals vuur het vuil van goud en zilver (Abū Dāwūd; al-Albānī ṣaḥīḥ) (p. 63).

Kernpunten

• Hij kortte zijn gebed in uit medeleven met een moeder.
• Ook een eenvoudige vrouw kreeg zijn aandacht, zelfs na haar dood.
• Wie hem goed deed, beloonde hij en haar volk spaarde hij.
• Geduld telt bij de eerste schok.
• Ziekte wist zonden uit; vervloek haar niet.

Bron: السيرة النبوية (٣): التعاملات النبوية, les 21, vanaf p. 58.