De verplichtingen van het gebed#✎

Wājibāt staan een stap lager dan de zuilen. Laat je ze opzettelijk weg, dan is het gebed ongeldig; vergeet je ze of weet je het niet, dan blijft het geldig en volstaat de sujūd van vergissing. Bewijs: de Profeet ﷺ deed ze tot zijn dood en knielde twee keer extra neer als hij er een vergat.

(1) Takbīrs bij het wisselen van houding, alle behalve de openingstakbīr: Abū Hurayra zei Allāhu akbar bij elk zakken en opstaan en zei: Ik bid het meest zoals de Boodschapper van Allah (al-Bukhārī en Muslim).

(2) Subḥāna rabbiya l-ʿaẓīm in de rukūʿ en subḥāna rabbiya l-aʿlā in de sujūd (Muslim, van Ḥudhayfa); bij de openbaring van 'prijs de naam van je Heer de Geweldige' zei hij: Doe dit in jullie rukūʿ (Abū Dāwūd, van ʿUqba ibn ʿĀmir). Eén keer is verplicht, drie is soenna, tien is het meest volledig.

(3) Samiʿa llāhu liman ḥamidah voor imam en alleen biddende bij het opkomen, en rabbanā wa laka l-ḥamd bij het rechtstaan; de volger zegt alleen het tweede (al-Bukhārī en Muslim).

(4) Rabbi ghfir lī tussen de twee sujūd (an-Nasāʾī, van Ḥudhayfa).

(5) De eerste tashahhud en het zitten ervoor: Als jullie na elke twee rakʿa zitten, zeg dan: at-taḥiyyātu lillāh (an-Nasāʾī), met de bekende tekst (al-Bukhārī en Muslim).

Het verschil. Wie een zuil vergeet, moet hem doen; wie een verplichting vergeet, volstaat met de sujūd van vergissing.

Kernpunten

• Opzettelijk een verplichting weglaten maakt het gebed ongeldig.
• Een vergeten verplichting herstel je met de sujūd van vergissing.
• Eén tasbīḥ in rukūʿ en sujūd is verplicht, drie is soenna.
• De volger zegt alleen rabbanā wa laka l-ḥamd.

Bron: الفقه (١), les 30, vanaf p. 107.