Voorbeelden van vernieuwingen#✎

Een veel voorkomende vorm is het vastleggen van een aanbidding aan een tijd, plaats, aantal of vorm zonder bewijs. Aš-Šāṭibī noemt onder meer gezamenlijke dhikr met één stem, de geboortedag van de Profeet ﷺ als feest, en het vasten op de vijftiende van Shaʿbān met het nachtgebed ervan.

• Tijd: ʿumra in de nacht van half Rajab, of de laatste vrijdag van Ramaḍān met bijzondere dhikr. Het boek zegt dat het vieren van de mawlid niet is toegestaan: de Profeet ﷺ, de kaliefen, de metgezellen en de tābiʿūn deden het niet, terwijl zij de Sunna het best kenden en hem het meest liefhadden.
• Plaats: bidden in de grot van Ḥirāʾ of Thawr; in de moskee van de twee qibla's twee rakʿa's naar elke qibla. Ibn ʿAbbās wees Muʿāwiya terecht toen die alle hoeken van de Kaʿba aanraakte, en Muʿāwiya gaf hem gelijk (Aḥmad en at-Tirmidhī; de kern staat in al-Bukhārī en Muslim). Het ergste is bewust bidden bij graven van 'heiligen', wat het boek een vernieuwing noemt die tot shirk leidt.
• Aantal: Yāsīn veertig keer lezen voor een nood, of ruqya-'programma's' (al-Fātiḥa honderd keer, Āyat al-Kursī vijftig keer), of bepaalde verzen koppelen aan bepaalde ziekten zonder bewijs. Genezing met de Koran in het algemeen is goed.
• Vorm: bijeenkomen rond een sjeik op een vaste manier, soms in het donker, met verzonnen litanieën.

Kernpunten

• Vier soorten vastleggen: tijd, plaats, aantal, vorm.
• De mawlid is volgens het boek een vernieuwing.
• Ibn ʿAbbās en Muʿāwiya: alleen de twee Jemenitische hoeken aanraken.
• Koran als genezing in het algemeen is goed; vaste aantallen zonder bewijs niet.

Bron: العقيدة (٤), les 4, vanaf p. 16.