Het doel van het bezoeken van graven#✎

Het doel: bezoek de graven, want zij herinneren aan de dood (Muslim), en voor de dode bidden. De Profeet ﷺ leerde ʿĀʾisha te zeggen: vrede over de bewoners van deze woonplaatsen, gelovigen en moslims; moge Allah zich ontfermen over wie ons voorging en wie later komt, en wij zullen, als Allah wil, jullie volgen (Muslim).

Twee soorten bezoek:

• Voorgeschreven: groeten, voor de doden bidden, de dood gedenken en de Sunna volgen, zonder ervoor te reizen.
• Shirk of bidʿa, in drie vormen: de dode om iets vragen (volgens het boek zoals afgodendienaars); Allah vragen via de dode ('ik vraag U via Uw profeet of via het recht van sjeik zo-en-zo'); en het graf bezoeken in de veronderstelling dat smeekbeden daar beter verhoord worden dan in de moskee, wat het boek een bidʿa noemt, ook als het geen shirk is.

Verboden vormen bij graven:

• Bidden naar graven: zit niet op graven en bid niet in hun richting (Muslim, van Abū Marthad); bid niet naar een graf en niet op een graf (aṭ-Ṭabarānī; authentiek volgens al-Albānī). Al-Munāwī: wie daar bidt om zegen, voert iets nieuws in.
• Lampen op graven: de Profeet ﷺ vervloekte vrouwen die graven bezoeken en wie er moskeeën en lampen op plaatsen (Aḥmad en Abū Dāwūd; volgens het boek authentiek verklaard door al-Albānī). Ibn Taymiyya: dat is verboden en moet worden verwijderd.
• Graven tot feestplaats maken: maak jullie huizen geen graven en maak mijn graf geen feestplaats; zend zegeningen over mij, want die bereiken mij waar jullie ook zijn (Abū Dāwūd; authentiek volgens al-Albānī).
• Graven verhogen: ʿAlī stuurde Abū l-Hayyāj uit met de opdracht van de Profeet ﷺ: laat geen beeld zonder het uit te wissen en geen verhoogd graf zonder het gelijk te maken (Muslim). Aš-Šawkānī noemt koepels en grafheiligdommen het eerste wat hieronder valt.
• Bouwen op, bepleisteren van en schrijven op graven: hij verbood graven te bepleisteren, erop te zitten en erop te bouwen (Muslim, van Jābir); bij at-Tirmidhī ook 'erop te schrijven'.
• Moskeeën op graven en afbeeldingen erin: Umm Ḥabība en Umm Salama vertelden over een kerk met afbeeldingen in Abessinië: als er onder hen een vrome man stierf, bouwden zij op zijn graf een gebedsplaats en maakten die afbeeldingen; zij zijn de slechtsten der schepping bij Allah (al-Bukhārī en Muslim). Op zijn sterfbed zei de Profeet ﷺ: Allahs vloek over de joden en christenen; zij maakten de graven van hun profeten tot gebedsplaatsen (al-Bukhārī en Muslim). En vijf dagen voor zijn dood: maak de graven niet tot gebedsplaatsen; ik verbied jullie dat (Muslim, van Jundub). Al-Albānī noemt drie betekenissen: op graven bidden, ernaartoe bidden, en er moskeeën op bouwen.
• Reizen naar andere plaatsen dan de drie moskeeën: reis alleen naar drie moskeeën: de Masjid al-Ḥarām, de moskee van de Boodschapper ﷺ en de Masjid al-Aqṣā (al-Bukhārī en Muslim). Baṣra ibn Abī Baṣra zei tegen Abū Hurayra dat hij niet naar de berg aṭ-Ṭūr had moeten reizen (Aḥmad en an-Nasāʾī; authentiek volgens al-Albānī). Ibn Taymiyya: wie gelooft een reis naar een graf te doen, hoeft die gelofte niet na te komen.

Graven hebben twee rechten: ze niet onteren (er niet op zitten) en niet overdrijven.

Kernpunten

• Doel van het bezoek: de dood gedenken en voor de doden bidden.
• Voorgeschreven bezoek tegenover shirk- en bidʿa-bezoek (drie vormen).
• Zeven verboden vormen bij graven, elk met bewijs.
• Al-Albānī: drie betekenissen van 'graven tot gebedsplaatsen maken'.
• Graven niet onteren en er niet over overdrijven.

Bron: العقيدة (٤), les 23, vanaf p. 64.