Het belang van tawḥīd al-ulūhiyya#✎

Het meeste van de Koran gaat over dit fundament; het is het werkelijke doel van het neerzenden van de Koran en de boeken en van het zenden van de boodschappers. Dit is ook de soort tawḥīd waarin de ongelovigen shirk pleegden en die zij weigerden te erkennen (Ṣād 38:5; aṣ-Ṣāffāt 37:35–36).

Het boek noemt negen punten van belang:

1. Het is het doel van de schepping van djinn en mensen (adh-Dhāriyāt 51:56).
2. Het is het doel van het zenden van de boodschappers (al-Anbiyāʾ 21:25; an-Naḥl 16:36).
3. Het is het doel van het neerzenden van de boeken (Hūd 11:1–2).
4. Men komt de islam alleen binnen via dit tawḥīd: Mij is bevolen de mensen te bestrijden totdat zij zeggen: er is geen god dan Allah (al-Bukhārī en Muslim). Maymūn ibn Siyāh vroeg Anas ibn Mālik wat het bloed en bezit van een dienaar onschendbaar maakt; Anas antwoordde: wie getuigt dat er geen god is dan Allah, zich naar onze qibla richt, ons gebed bidt en ons geslachte eet, is de moslim (al-Bukhārī).
5. Het komt eerst in de daʿwa: Yūsuf begon zijn oproep ermee (Yūsuf 12:39–40), en de Profeet ﷺ zei tegen Muʿādh: laat het eerste waartoe je hen oproept zijn dat zij Allah als Enige erkennen (muttafaq ʿalayh).
6. Het is de eerste plicht die de verantwoordelijke leert (Muḥammad 47:19).
7. Het is Allahs opdracht aan Zijn boodschappers (ash-Shūrā 42:13).
8. Het is de redding van de dienaar in het Hiernamaals: wie getuigt dat er geen god is dan Allah, dat Muḥammad Zijn dienaar en boodschapper is en dat ʿĪsā Allahs dienaar en boodschapper is, die laat Allah het Paradijs binnengaan, wat zijn daden ook waren (al-Bukhārī en Muslim); en Allah heeft het Vuur verboden voor wie zegt: er is geen god dan Allah, daarmee Allahs aangezicht zoekend (al-Bukhārī en Muslim).
9. Het geeft recht op de voorspraak van de Profeet ﷺ: de gelukkigste mensen met mijn voorspraak zijn wie oprecht vanuit het hart zei: er is geen god dan Allah (al-Bukhārī).

فائدة (p. 17): tawḥīd al-ulūhiyya is de eerste en laatste oproep van de boodschappers; erom ontstond de strijd tussen de profeten en hun volken, en tussen de mensen van tawḥīd en de mensen van shirk, bidʿa en bijgeloof. Het is het begin en einde van de godsdienst en de werkelijkheid van de islam.

Kernpunten

• Negen punten van belang (doel van schepping, boodschappers, boeken; toegang tot de islam; eerst in daʿwa; eerste plicht; opdracht aan de boodschappers; redding; voorspraak).
• De ongelovigen weigerden juist dit soort tawḥīd (Ṣād 38:5).
• فائدة: eerste en laatste oproep van de boodschappers.

Bron: العقيدة (٢), les 2, vanaf p. 14.