Zijn zorgen#✎

Zorg om zijn umma. Hij droeg de zorg om zijn umma en haar lot in het hiernamaals. Het boek herhaalt de hadith van ʿAbd Allāh ibn ʿAmr ibn al-ʿĀṣ: na de woorden van Ibrāhīm en ʿĪsā hief hij zijn handen en zei: O Allah, mijn umma, mijn umma. Allah stuurde Jibrīl met de boodschap: Wij zullen jou tevredenstellen in je umma en je niet bedroeven (Muslim; zie les 12).

Het gebed, tot het laatst. ʿAlī ibn Abī Ṭālib: de laatste woorden van de Boodschapper ﷺ waren: Het gebed, het gebed! Vrees Allah in wie jullie rechterhand bezit. (Aḥmad en Abū Dāwūd; ṣaḥīḥ).

Tawḥīd, in de doodsstrijd. ʿĀʾisha en Ibn ʿAbbās: toen de dood bij hem neerdaalde, legde hij een gestreept kleed (khamīṣa) over zijn gezicht en haalde het weg als hij benauwd werd. In die toestand zei hij: Allahs vloek over de joden en christenen: zij namen de graven van hun profeten als gebedsplaatsen, als waarschuwing tegen wat zij deden (al-Bukhārī en Muslim). ʿĀʾisha zei: als dat er niet was, was zijn graf open gelaten, maar hij vreesde dat het als gebedsplaats genomen zou worden (al-Bukhārī en Muslim).

Opdrachten. Het boek vraagt twee andere situaties te noemen waarin hij verdrietig was, de positie van het gebed uit te leggen, en uitvoerig het oordeel te geven over het bouwen van moskeeën op graven.

Kernpunten

• De Profeet ﷺ droeg de zorg om het lot van zijn umma in het hiernamaals.
• Zijn laatste aanbeveling was het gebed en goede zorg voor wie onder je gezag staat.
• Zelfs in de doodsstrijd waarschuwde hij tegen het nemen van graven als gebedsplaatsen.
• Daarom werd zijn eigen graf niet open gelaten.

Bron: السيرة النبوية (٤): مواقف النبي ﷺ وأحواله, les 20, vanaf p. 66.