Lachen om de ontzag van de vrouwen voor ʿUmar#✎

Glimlachen met zijn metgezellen. Simāk ibn Ḥarb vroeg Jābir ibn Samura of hij bij de Profeet ﷺ zat. Hij zei: vaak, meer dan honderd keer. Na het ochtendgebed bleef hij zitten tot de zon opkwam. De metgezellen spraken over de jāhiliyya en lachten, en hij glimlachte (Muslim).

De vrouwen en ʿUmar. Saʿd ibn Abī Waqqāṣ: vrouwen van Quraysh zaten bij de Profeet ﷺ en vroegen veel, met stemmen luider dan de zijne. Toen ʿUmar toestemming vroeg, haastten zij zich achter het gordijn. ʿUmar trof de Profeet ﷺ lachend aan. Hij verwonderde zich erover dat zij zich bij ʿUmars stem verstopten. ʿUmar zei tegen hen: vijandinnen van jezelf, vrezen jullie mij en niet de Boodschapper ﷺ? Zij zeiden: jij bent ruwer en harder. De Profeet ﷺ zei: Ibn al-Khaṭṭāb, bij Hem in Wiens hand mijn ziel is, nooit kwam de duivel jou tegen op een weg of hij nam een andere weg dan de jouwe. (al-Bukhārī en Muslim).

De man van ẓihār. Ibn ʿAbbās: een man had tegen zijn vrouw ẓihār gedaan, door te zeggen dat zij voor hem was als de rug van zijn moeder. Daarna had hij gemeenschap met haar vóór de boetedoening. Gevraagd waarom, zei hij dat hij in het maanlicht de witheid van haar scheen zag en zich niet kon beheersen. De Profeet ﷺ lachte en beval hem haar niet te naderen tot hij boete had gedaan (Abū Dāwūd, at-Tirmidhī en Ibn Māja; ḥasan). Volgens het boek is gemeenschap vóór de boete unaniem verboden, op grond van 'voordat zij elkaar aanraken' (al-Mujādila 58:3). Wie het toch doet, blijft één boete schuldig; die vervalt niet en wordt niet verdubbeld.

Schertsen. Schertsen is geliefd bij de zielen en geeft energie voor ernstig werk. Het is toegestaan, zelfs gewenst, zolang het binnen de grenzen van de sharīʿa blijft en geen schade doet. De Profeet ﷺ schertste, maar zei alleen de waarheid.

Kernpunten

• De Profeet ﷺ glimlachte mee als zijn metgezellen lachten.
• Hij lachte om de ontzag van de vrouwen voor ʿUmar, en zei dat de duivel ʿUmar ontweek.
• Gemeenschap na ẓihār vóór de boete is unaniem verboden.
• Schertsen is toegestaan binnen de grenzen van de sharīʿa; hij zei daarbij alleen de waarheid.

Bron: السيرة النبوية (٤): مواقف النبي ﷺ وأحواله, les 14, vanaf p. 54.