Zijn manier van spreken en zijn houding tegenover poëzie#✎

Zijn spreken. ʿĀʾisha: hij sprak niet aaneengeregen zoals jullie, maar duidelijk en afgebakend, zodat wie bij hem zat het kon onthouden (at-Tirmidhī, ṣaḥīḥ). Anas: hij herhaalde een woord drie keer zodat het begrepen werd (at-Tirmidhī; al-Albānī ṣaḥīḥ). Dat deed hij ook bij de groet en het vragen om binnen te komen.

Poëzie. ʿĀʾisha: hij citeerde soms poëzie van Ibn Rawāḥa, zoals 'en het nieuws komt tot je via wie je niet hebt uitgerust' (at-Tirmidhī, ṣaḥīḥ). Over ﴿Wij hebben hem geen poëzie geleerd en het past hem niet﴾ (Yā-Sīn 36:69) zegt Ibn Kathīr: het lag niet in zijn aard, dus hij beheerste het niet. Het meest ware woord dat een dichter sprak, is dat van Labīd: is niet alles behalve Allah vergankelijk (al-Bukhārī en Muslim). Labīd ibn Rabīʿa kwam met de delegatie van zijn volk, werd moslim en stierf in 41 AH. Ash-Sharīd droeg honderd versregels van Umayya ibn Abī ṣ-Ṣalt voor; de Profeet ﷺ zei: hij was bijna moslim geworden (Muslim). Umayya stierf in 9 AH zonder moslim te worden. Toen zijn vinger bloedde, zei hij: ben je niet maar een vinger die bloedt, en wat je trof was op Allahs weg (al-Bukhārī en Muslim). Bij Ḥunayn zei hij: ik ben de Profeet, geen leugen; ik ben de zoon van ʿAbd al-Muṭṭalib (al-Bukhārī en Muslim).

Poëzie als wapen. Bij de ʿUmrat al-Qaḍāʾ droeg Ibn Rawāḥa strijdverzen voor; ʿUmar vond dat ongepast in de Ḥaram, maar de Profeet ﷺ zei: laat hem, ʿUmar, dit treft hen sneller dan pijlen (at-Tirmidhī, ṣaḥīḥ). Strijd tegen de polytheïsten met jullie bezit, handen en tongen (an-Nasāʾī en Abū Dāwūd; al-Albānī ṣaḥīḥ). Jābir ibn Samura: zijn metgezellen droegen gedichten voor en praatten over de tijd van onwetendheid; hij zweeg en glimlachte soms mee (at-Tirmidhī, ṣaḥīḥ). Het boek noemt het woord, het artikel, de fatwa, het verspreiden van kennis en het verdedigen van de Profeet ﷺ als hedendaagse vormen van strijd met de tong (p. 44).

Kernpunten

• Hij sprak duidelijk en herhaalde belangrijke woorden drie keer.
• Hij dichtte niet zelf, maar citeerde soms goede poëzie.
• Goede poëzie prees hij; Labīds regel noemde hij het meest ware.
• Poëzie en het woord kunnen een wapen zijn op Allahs weg.

Bron: السيرة النبوية (٢): الشمائل النبوية, les 14, vanaf p. 42.