Het karakter van de Profeet ﷺ#✎

Wat is khuluq? Karakter, aard en fatsoen: het innerlijk van de mens. Goed karakter is deugden verwerven en slechte eigenschappen laten. ʿĀʾisha werd naar zijn karakter gevraagd: zijn karakter was de Koran (Muslim). ﴿En jij hebt waarlijk een geweldig karakter﴾ (al-Qalam 68:4). Ibn Kathīr: de Koran gehoorzamen werd zijn tweede natuur; wat de Koran beval deed hij, wat hij verbood liet hij, met schaamte, vrijgevigheid, moed, vergeving en zachtmoedigheid. ʿĀʾisha: hij was niet grof en niet schunnig, schreeuwde niet op de markt, beantwoordde kwaad niet met kwaad, maar vergaf en zag het door de vingers (at-Tirmidhī; al-Albānī ṣaḥīḥ). Ibn ʿUthaymīn: goed karakter met Allah is Zijn wetten aanvaarden met tevredenheid; goed karakter met mensen is geen kwaad doen, kwaad verdragen en een vriendelijk gezicht tonen.

Met bedienden. Anas: ik diende hem tien jaar, en hij zei nooit 'oef' tegen mij, en nooit 'waarom deed je dat' of 'waarom liet je dat' (al-Bukhārī en Muslim). Zijn hand was zachter dan zijde en zijn zweet geuriger dan muskus (al-Bukhārī en Muslim).

Zachtheid. Joden groetten hem met 'as-sāmu ʿalayk' (de dood over jou). ʿĀʾisha antwoordde: over jullie de dood en de vloek. Hij zei: rustig, ʿĀʾisha, Allah houdt van zachtheid in alles. Ze zei: hoorde u niet wat ze zeiden? Hoorde jij niet dat ik zei: en over jullie? (al-Bukhārī en Muslim). Hij sloeg nooit iemand met zijn hand, geen bediende en geen vrouw, behalve in de strijd op Allahs weg (Muslim). Hij nam nooit wraak voor zichzelf, alleen als Allahs grenzen werden geschonden (al-Bukhārī). Toen een bedoeïen in de moskee urineerde en de mensen op hem afvlogen, zei hij: laat hem, giet een emmer water over zijn urine; jullie zijn gezonden om het makkelijk te maken, niet moeilijk (al-Bukhārī).

Kernpunten

• Zijn karakter was de Koran: hij leefde wat de Koran beval.
• Hij vergaf en beantwoordde kwaad niet met kwaad.
• Tien jaar lang berispte hij zijn bediende Anas nooit.
• Allah houdt van zachtheid in alles.
• Hij nam nooit wraak voor zichzelf, alleen voor Allahs grenzen.

Bron: السيرة النبوية (٢): الشمائل النبوية, les 22, vanaf p. 69.