Zijn ontwaken en zijn aanbidding#✎

Ontwaken. Ibn al-Qayyim: wie zijn slapen en waken overdenkt, ziet de meest evenwichtige en gezondste slaap. Hij sliep in het begin van de nacht, werd wakker aan het begin van de tweede helft, poetste zijn tanden, deed wassing en bad wat Allah voor hem bestemd had. Bij het ontwaken: lof zij Allah die mij gezond hield in mijn lichaam, mij mijn ziel teruggaf en mij toestond Hem te gedenken (at-Tirmidhī, ḥasan). Ḥudhayfa: 's nachts poetste hij zijn mond met de siwāk (al-Bukhārī en Muslim). Als iemand wakker wordt, laat hij zijn hand wassen voor hij die in het wassingswater steekt, want hij weet niet waar zijn hand de nacht doorbracht en laat hij drie keer zijn neus uitsnuiten, want de duivel overnacht in zijn neus (al-Bukhārī en Muslim). Hij wreef de slaap van zijn gezicht en las de laatste tien verzen van Āl ʿImrān (al-Bukhārī en Muslim).

Zijn aanbidding. Dienaarschap aan Allah was zijn grootste eigenschap; zijn leiding was volmaakt, zonder tekortkoming en zonder overdrijving (adh-Dhāriyāt 51:56). ʿĀʾisha: hij vastte tot we zeiden 'hij stopt niet', en at tot we zeiden 'hij vast niet' (al-Bukhārī en Muslim). Maar ik vast en eet, bid en slaap, en trouw met vrouwen; wie zich van mijn Sunna afkeert, hoort niet bij mij (al-Bukhārī en Muslim).

Volhouden en inhalen. ʿĀʾisha: zijn werk was bestendig (al-Bukhārī en Muslim). Miste hij het nachtgebed door slaap of pijn, dan bad hij overdag twaalf rakʿa's (Muslim). Wie zijn deel van de Koran verslaapt en het leest tussen het fajr- en het ẓuhrgebed, voor hem wordt het geschreven alsof hij het 's nachts las (Muslim, van ʿUmar). Doe wat jullie aankunnen, want Allah wordt niet moe tot jullie moe worden; het liefst was hem wat iemand volhield (al-Bukhārī en Muslim). Het liefste werk is wat wordt volgehouden, ook al is het weinig (at-Tirmidhī).

Lang staan. ʿAwf ibn Mālik bad met hem: hij las al-Baqara, stond stil bij elk vers over barmhartigheid om te vragen en bij elk vers over straf om bescherming te zoeken; zijn buiging en neerbuiging waren even lang (an-Nasāʾī; al-Albānī ṣaḥīḥ). Hij stond tot zijn voeten opzwollen: zou ik geen dankbare dienaar zijn? (al-Bukhārī en Muslim). ʿĀʾisha: in en buiten Ramaḍān bad hij niet meer dan elf rakʿa's; vraag niet naar hun schoonheid en lengte. ʿĀʾisha, mijn ogen slapen, maar mijn hart slaapt niet (al-Bukhārī en Muslim).

Kernpunten

• Vroeg slapen en wakker worden in de tweede helft van de nacht.
• Bij het ontwaken: dhikr, siwāk, handen wassen, neus uitsnuiten, slot van Āl ʿImrān.
• Zijn aanbidding was evenwichtig: vasten en eten, bidden en slapen.
• Volhouden is beter dan veel; gemiste nachtgebeden haalde hij overdag in.
• Hij stond lang in gebed uit dankbaarheid.

Bron: السيرة النبوية (٢): الشمائل النبوية, les 17, vanaf p. 52.