Wat is tafsīr?#✎

Taalkundig betekent tafsīr verduidelijken en uitleggen. Het woord komt van al-fasr: blootleggen wat bedekt is; men zegt asfara ṣ-ṣubḥ als de ochtend licht wordt. De Koran gebruikt het in al-Furqān 25:33: 'en de beste uitleg' (aḥsana tafsīrā).

Als term is tafsīr het uitleggen van Allahs woord, of: de wetenschap waarmee men het Boek van Allah begrijpt, de betekenissen ervan verklaart en er regels en wijsheden uit afleidt.

Een andere naam voor tafsīr is taʾwīl, van al-awl: terugkeren. Wie een vers 'taʾwīl geeft', legt uit waar de betekenis op uitkomt. De Profeet ﷺ bad voor Ibn ʿAbbās: O Allah, geef hem begrip van de religie (al-Bukhārī). Het boek noemt daarbij ook de toevoeging 'en leer hem de taʾwīl', in de zin van uitleg; Ibn ʿAbbās werd daarna 'de geleerde van de umma en de tolk van de Koran'.

Bronnen van de tafsīr (istimdād): volgens het boek put deze wetenschap uit negen bronnen: de Koran, de Sunna, de overleveringen van de metgezellen, taal (grammatica en vormleer), stijlleer (ʿilm al-bayān), grondslagen van de fiqh, de leeswijzen (qirāʾāt), de aanleidingen van openbaring en de abrogatie (an-nāsikh wa-l-mansūkh).

Kernpunten

• Tafsīr: taalkundig 'blootleggen', als term 'het uitleggen van Allahs woord'.
• Taʾwīl is in deze betekenis een andere naam voor tafsīr.
• De Profeet ﷺ bad voor Ibn ʿAbbās om begrip van de religie.
• Tafsīr put volgens het boek uit negen bronnen, van de Koran tot de abrogatie.

Bron: التفسير (١), les 1, vanaf p. 11.