Tafsīrs waarbij voorzichtigheid nodig is: ath-Thaʿlabī#✎

Volgens het boek zijn er tafsīr-werken die niet iedereen zomaar kan lezen, zeker beginners niet, omdat men door hun inhoud ernstig kan uitglijden, vooral in de geloofsleer. Het eerste voorbeeld is al-Kashf wa-l-bayān ʿan tafsīr al-Qurʾān van Abū Isḥāq Aḥmad ibn Muḥammad ath-Thaʿlabī (gest. 427 AH).

Kritiekpunten volgens het boek:

• veel isrāʾīliyyāt zonder commentaar, waaronder vreemde verhalen;
• hij liet zich misleiden door verzonnen hadith over de deugden van elke soera, en bracht aan het eind van elke soera een hadith over haar deugd, toegeschreven aan Ubayy ibn Kaʿb;
• hij nam veel verzonnen hadith van sjiitische overleveraars over zonder te zeggen dat ze verzonnen zijn.

Ibn Taymiyya schreef in zijn inleiding op de grondslagen van de tafsīr dat ath-Thaʿlabī zelf een goed en religieus mens was, maar 'iemand die 's nachts hout sprokkelt': hij nam alles over wat hij vond, authentiek, zwak en verzonnen.

Kernpunten

• Sommige tafsīrs zijn niet geschikt voor beginners, vooral vanwege de geloofsleer.
• Ath-Thaʿlabī: veel isrāʾīliyyāt en verzonnen hadith over deugden van soera's.
• Ibn Taymiyya: een goed mens, maar 'ḥāṭib layl'.

Bron: التفسير (١), les 7, vanaf p. 26.