Al-Baghawī en al-Qurṭubī#✎

Maʿālim at-tanzīl van al-Ḥusayn ibn Masʿūd al-Farrāʾ al-Baghawī (gest. 516 AH). Ibn Taymiyya kreeg de vraag welke tafsīr het dichtst bij Koran en Sunna staat: die van az-Zamakhsharī, al-Qurṭubī of al-Baghawī. Hij antwoordde dat al-Baghawī het meest vrij is van bidʿa en zwakke hadith, maar dat het een samenvatting is van de tafsīr van ath-Thaʿlabī, waaruit al-Baghawī de verzonnen hadith en de vernieuwingen wegliet. Het boek voegt toe dat hij ook de isrāʾīliyyāt vermeed.

Al-Jāmiʿ li-aḥkām al-Qurʾān van Muḥammad ibn Aḥmad al-Qurṭubī (gest. 671 AH). Volgens het boek is hij niet partijdig voor een bepaalde rechtsschool, ook niet voor de Mālikitische (zijn eigen school): hij brengt de mening van Mālik en geeft dan de voorkeur aan iets anders als het bewijs dat aanwijst. Zijn werkwijze: hij neemt een stuk Koran en legt het uit in een reeks kwesties (masāʾil), soms heel veel, met de regels die uit het vers volgen; door zijn brede kennis noemt hij ook meningsverschillen, aanleidingen van openbaring en ongebruikelijke uitleg.

Kernpunten

• Al-Baghawī: samenvatting van ath-Thaʿlabī, gezuiverd van verzonnen hadith en bidʿa.
• Ibn Taymiyya: van de drie het meest vrij van bidʿa en zwakke hadith.
• Al-Qurṭubī: gericht op regels (aḥkām), niet partijdig voor een school.
• Werkwijze van al-Qurṭubī: uitleg in genummerde kwesties.

Bron: التفسير (١), les 5, vanaf p. 22.