Soorten niet-moslims en de uitvoering van straffen#✎

Het boek deelt de niet-moslim in vier groepen in. De muʿāhad heeft een verdrag met de moslims, ook als hij in zijn eigen land woont, zoals bij Ḥudaybiya met Quraysh. De mustaʾman komt uit een vijandig land binnen met een veiligheidsbelofte, bijvoorbeeld voor handel of werk; hij is beschermd, ook als zijn volk in oorlog is. De dhimmī woont onder de moslims en wordt beschermd in ruil voor de jizya. De ḥarbī heeft geen verdrag, geen dhimma en geen veiligheidsbelofte.

Lessen van de hadith volgens het boek.

• De gehuwde overspelige wordt gestenigd tot de dood, man of vrouw.
• Straffen (ḥudūd) en tuchtmaatregelen (taʿzīr) mogen alleen door de leider of zijn plaatsvervanger worden uitgevoerd, anders ontstaat chaos. Bewijs: ga, Unays, naar de vrouw van deze man; als zij bekent, steniging haar (al-Bukhārī en Muslim).
• Wie iemand doodt die in religie gelijk aan hem is, wordt daarvoor gedood.
• Een moslim wordt volgens het boek niet gedood voor een ongelovige, wel andersom.
• Volgens het boek is het sterkste standpunt dat een vader gedood wordt voor zijn kind als hij het opzettelijk doodt, op grond van al-Māʾida 5:45 en 'een leven voor een leven'.
• De afvallige wordt gedood: wie zijn religie verandert, doodt hem (al-Bukhārī).

Alleen ter kennisname noemt het boek hoe overspel bewezen wordt en de straf voor homoseksuele daden (zie opmerking).

Kernpunten

• Vier soorten niet-moslims: muʿāhad, mustaʾman, dhimmī en ḥarbī.
• De eerste drie zijn beschermd.
• Straffen worden alleen door de leider of zijn plaatsvervanger uitgevoerd.
• Volgens het boek wordt een vader gedood voor opzettelijke doodslag op zijn kind.

Bron: الحديث (١), les 7, vanaf p. 30.