Hadith 16: 'Scheld mijn metgezellen niet uit'#✎

Volgens het boek overlevert Abū Hurayra: Scheld mijn metgezellen niet uit, scheld mijn metgezellen niet uit. Bij Hem in Wiens hand mijn ziel is: als een van jullie goud zo groot als de berg Uḥud zou geven, zou hij de mudd van een van hen niet bereiken, en ook niet de helft ervan.

Woorden. Een mudd is een kwart ṣāʿ, de kleinste hoeveelheid die ze gewoonlijk gaven; naṣīf is de helft. De beloning van een berg goud van later haalt niet die van een handvol voedsel van hen.

Uitleg. Hun kleine gift woog zwaarder omdat zij gaven terwijl ze zelf weinig hadden, en meestal om de Profeet ﷺ te steunen en te beschermen. Hetzelfde geldt voor hun andere daden, zoals jihad. Zij waren de eerste generatie die de weg van de waarheid baande, met de eer van zijn gezelschap.

Lessen volgens het boek.

• Alle metgezellen zijn betrouwbaar (ʿudūl), volgens Koran, Sunna en consensus.
• De besten zijn de vier kaliefen in volgorde (Abū Bakr, ʿUmar, ʿUthmān, ʿAlī), dan de rest van de tien, dan de deelnemers van Badr, Uḥud en de Belofte van Riḍwān, en de vroege voorlopers. Muʿāwiya hoort bij de betrouwbare, voortreffelijke metgezellen.
• In de oorlogen tussen hen had elke partij een reden om zich in het gelijk te wanen; zij waren allen mujtahids en niemand verloor daardoor zijn betrouwbaarheid.
• Het uitschelden van de metgezellen is verboden en een van de ergste zonden, of het nu gaat om wie bij de onrust betrokken was of niet.

Alleen ter kennisname: wie de metgezellen aanvalt op een manier die tegen beslissende bewijzen ingaat, zoals ʿĀʾisha beschuldigen van waarvan Allah haar vrijsprak, is volgens het boek ongelovig; anders is het bidʿa en zondigheid. De Ahl as-Sunna houden van de metgezellen, noemen hun deugden, houden hun hart vrij van wrok en zwijgen over wat tussen hen gebeurde (al-Ḥashr 59:10).

Kernpunten

• Het uitschelden van de metgezellen is verboden.
• Hun kleine giften wegen zwaarder dan een berg goud van later.
• Alle metgezellen zijn betrouwbaar.
• Volgorde van voortreffelijkheid volgens het boek: Abū Bakr, ʿUmar, ʿUthmān, ʿAlī, de tien, Badr, Uḥud, Riḍwān.
• De conflicten tussen hen kwamen voort uit ijtihād.

Bron: الحديث (١), les 19, vanaf p. 76.