De bijzondere en de gemeenschappelijke arbeider#✎

Bijzondere arbeider (al-ajīr al-khāṣṣ). Hij werkt een bepaalde tijd voor één persoon of instelling, zoals ambtenaren en werknemers tijdens hun werktijd, huishoudelijk personeel, chauffeurs en bewakers. In die tijd mag hij niet voor een ander werken. Hij verdient zijn loon door zich beschikbaar te stellen; geeft de werkgever hem geen werk, dan behoudt hij toch zijn volle loon.

Gemeenschappelijke arbeider (al-ajīr al-mushtarak). Hij werkt voor het publiek en is gebonden aan het afmaken van het werk, niet aan een tijd: de monteur, timmerman, kleermaker of kapper in zijn zaak, chauffeurs op de weg, artsen in hun praktijk, aannemers. Hij krijgt zijn loon pas als het werk af is, of het lang of kort duurde. Maakt hij het niet af, dan krijgt hij niets, ook niet voor de voorbereiding.

Verdere regels. Wie een huis huurt om te wonen, mag het niet anders gebruiken zonder afspraak. De werkgever moet het volle loon geven als het werk klaar is. De Profeet ﷺ zei: Geef de arbeider zijn loon voordat zijn zweet opgedroogd is. (Ibn Māja; al-Albānī: ṣaḥīḥ). En Abū Hurayra overlevert dat Allah zegt dat Hij op de Dag van de Opstanding de tegenstander is van drie, onder wie een man die een arbeider inhuurde, het werk van hem ontving en hem zijn loon niet gaf (al-Bukhārī; het boek geeft een verkorte vorm). Een getrouwde vrouw mag zich niet verhuren, bijvoorbeeld als ambtenaar of lerares, zonder toestemming van haar man.

Kernpunten

• De bijzondere arbeider verdient zijn loon door beschikbaar te zijn in de afgesproken tijd.
• De gemeenschappelijke arbeider verdient zijn loon pas als het werk af is.
• Het loon moet tijdig en volledig betaald worden.
• Een gehuurd huis wordt alleen gebruikt waarvoor het gehuurd is.
• Een getrouwde vrouw werkt in loondienst met toestemming van haar man.

Bron: الفقه (٤), les 9, vanaf p. 24.