Verzekering#✎

Coöperatieve verzekering. Mensen dragen bedragen bij om wie schade lijdt te compenseren, als vrijwillige gift en uit solidariteit bij rampen. Dit is toegestaan: het past bij de regels van de sharīʿa, bevat geen verboden zaken, berust op samenwerking en het delen van risico, en zoekt geen winst. Dat de deelnemers niet weten wat zij terugkrijgen, schaadt niet, want zij zijn schenkers; er is dus geen risico, geen gharar en geen gokken.

Commerciële verzekering. Een contract tussen een verzekeringsmaatschappij en een verzekerde: de verzekerde betaalt een bedrag, en de maatschappij betaalt meer of minder bij een ongeluk of schade aan huis of auto. Dit is verboden, omdat het (1) grote gharar bevat: niemand weet wat hij ontvangt of betaalt, noch wanneer of hoe groot het risico is; (2) gokken bevat: wat de verzekerde betaalt komt misschien niet terug, of minder, of vele malen meer; (3) beide soorten ribā bevat, verschil en uitstel, door een bedrag te betalen en later meer of minder te ontvangen; en (4) verboden weddenschap is op puur geluk.

Het verschil. Bij coöperatieve verzekering bezit het fondsbeheer de premies niet; ze blijven een gift voor wie aan de voorwaarden voldoet. Bij commerciële verzekering worden de premies eigendom van de maatschappij, tegenover haar verplichting.

Besluit. De internationale fiqh-academie besloot dat commerciële verzekering in al haar vormen verboden is, voor personen, handelsgoederen of ander bezit. Het boek noemt ook een statistiek van een Duitse deskundige dat minder dan 2,9% van de premies naar de mensen terugkomt, zonder bron.

Kernpunten

• Coöperatieve verzekering is toegestaan: het is gift en solidariteit zonder winstdoel.
• Commerciële verzekering is verboden wegens gharar, gokken, ribā en weddenschap.
• Bij coöperatieve verzekering blijven de premies een gift; bij commerciële worden ze eigendom van de maatschappij.
• De internationale fiqh-academie verbood commerciële verzekering in al haar vormen.

Bron: الفقه (٤), les 22, vanaf p. 47.