Het huwelijkscontract: zuilen en voorwaarden#✎

Twee zuilen. (1) De twee echtgenoten, vrij van belemmeringen die het huwelijk ongeldig maken. (2) Aanbod en aanvaarding. Het aanbod (al-ījāb) komt van de walī of zijn vertegenwoordiger, zoals 'ik huw je uit aan die-en-die'. De aanvaarding (al-qabūl) komt van de man of zijn vertegenwoordiger, zoals 'ik aanvaard dit huwelijk'. Volgens het sterkere oordeel komt het huwelijk tot stand met elke uitdrukking die erop wijst, niet alleen met de woorden inkāḥ of tazwīj; wat gebruikelijk is, volstaat.

Vier voorwaarden. (1) Beide echtgenoten worden aangewezen, zodat het getuigen geldig is. (2) De instemming van de vrouw. De Profeet ﷺ zei: Een eerder gehuwde vrouw wordt niet uitgehuwelijkt voordat haar opdracht gevraagd is, en een maagd niet voordat haar toestemming gevraagd is. (al-Bukhārī en Muslim). (3) De walī: een vrouw trouwt niet zonder walī, ook niet als ze eerder gehuwd was, volgens het sterkere oordeel. Er is geen huwelijk zonder walī. (Aḥmad, Abū Dāwūd en at-Tirmidhī; al-Albānī: ṣaḥīḥ). Een vrouw huwt geen andere vrouw uit, en een vrouw huwt zichzelf niet uit. (Ibn Māja; al-Albānī: ṣaḥīḥ). ʿĀʾisha overlevert: Welke vrouw ook trouwt zonder toestemming van haar walī, haar huwelijk is nietig, haar huwelijk is nietig. (Aḥmad en at-Tirmidhī, die hem ḥasan noemt). De walī moet verstandig, volwassen, man, rechtschapen en oordeelkundig zijn. Een vrouw kan in geen geval walī zijn. (4) Getuigen: Er is geen huwelijk zonder walī en twee rechtschapen getuigen. (Ibn Ḥibbān en al-Bayhaqī; al-Albānī: ṣaḥīḥ).

De bruidsgave (al-mahr). Het boek markeert dit kader als alleen ter kennisname. De mahr is het geld waarop de vrouw recht heeft door het contract, de gemeenschap of een geldige afzondering. Het is een verplicht recht: 'en geeft de vrouwen hun bruidsgaven als gift' (an-Nisāʾ 4:4). Het toont het gewicht van het contract en eert de vrouw. Volgens de meerderheid is de mahr geen voorwaarde of zuil maar een gevolg van het contract; wordt hij niet genoemd, dan is het huwelijk geldig en krijgt zij de gebruikelijke bruidsgave (mahr al-mithl).

Geen walī in het land. Ook alleen ter kennisname. Een vrouw in een niet-islamitisch land zonder walī of moslimrechter: de moslimgemeenschap daar kan het contract op zich nemen, bijvoorbeeld de imam van de moskee of een ander rechtschapen persoon. Ibn Qudāma: als er geen walī en geen gezagsdrager is, wijst een uitspraak van Aḥmad erop dat een rechtschapen man haar met haar toestemming uithuwelijkt.

Kernpunten

• De zuilen zijn de twee echtgenoten en aanbod en aanvaarding.
• Voorwaarden: aanwijzing, instemming van de vrouw, de walī en twee getuigen.
• Een vrouw kan zichzelf of een ander niet uithuwelijken.
• De mahr is een recht van de vrouw, maar geen voorwaarde voor de geldigheid.
• Zonder walī in het land kan een rechtschapen moslim, zoals de imam, het contract sluiten.

Bron: الفقه (٤), les 25, vanaf p. 56.