De twee feesten#✎

De twee feesten zijn het Suikerfeest (al-fiṭr) en het Offerfeest (al-aḍḥā). De polytheïsten hadden feesten van tijd en plaats; de islam schafte die af en gaf deze twee ervoor in de plaats, als dank voor het vasten van Ramadan en de ḥajj. Toen de Profeet ﷺ in Medina kwam, hadden de bewoners twee dagen waarop ze speelden. Hij zei: Allah heeft ze voor jullie vervangen door iets beters: de dag van het offer en de dag van het fiṭr (an-Nasāʾī, ṣaḥīḥ volgens al-Albānī; op p. 63 ook Abū Dāwūd). Het heet ʿīd omdat het terugkeert (ʿāda).

Andere feesten. Volgens het boek kent de islam alleen deze twee feesten en de vrijdag. Andere feesten zijn volgens het boek nieuw ingevoerd en mogen niet gevierd worden. Ibn Taymiyya schreef dat feesten bij de wetten en rituelen horen (al-Māʾida 5:48, al-Ḥajj 22:67). Volgens hem is meedoen aan een feest van andere godsdiensten hetzelfde als meedoen aan hun andere rituelen.

Oordeel. Het feestgebed is volgens het boek een gemeenschapsplicht (farḍ kifāya): als een deel het doet, vervalt de zonde voor de rest. Het is een zichtbaar teken van de godsdienst. De Profeet ﷺ beval zelfs vrouwen te komen, ook jonge vrouwen en vrouwen in hun menstruatie. Die laatste blijven buiten de gebedsplaats: zij zijn getuige van het goede en de smeekbede van de moslims (Umm ʿAṭiyya, al-Bukhārī en Muslim).

Voorwaarden. Dezelfde als voor de jumuʿa, behalve de preek. Het gebed is niet geldig vóór de tijd. Volgens het boek is het niet geldig met minder dan drie mensen. Voor reizigers is het niet verplicht: de Profeet ﷺ bad het niet tijdens zijn ḥajj, en zijn opvolgers ook niet.

Waar? Volgens de Sunna op een open gebedsplaats (muṣallā), niet in de moskee. De Profeet ﷺ ging op fiṭr en aḍḥā naar de gebedsplaats (Abū Saʿīd, al-Bukhārī en Muslim). Dat laat de kracht van de moslims beter zien. Bij regen of storm mag het in de moskee. In de Masjid al-Ḥarām is het feestgebed altijd beter.

Kernpunten

• De islam kent twee jaarlijkse feesten, het fiṭr en het aḍḥā, als vervanging van eerdere feesten.
• Volgens het boek is het feestgebed een gemeenschapsplicht.
• Vrouwen, ook in hun menstruatie, worden opgeroepen te komen; die laatste blijven buiten de gebedsplaats.
• Het feestgebed is volgens de Sunna op een open gebedsplaats, behalve in de Masjid al-Ḥarām.

Bron: الفقه (٢), les 16, vanaf p. 62.