De beving en de ongelovige vraag#✎

De beving (an-Nāziʿāt 79:6–9). Op die Dag beeft ar-rājifa en volgt ar-rādifa. Volgens de ene uitleg is ar-rājifa de aarde (vgl. al-Muzzammil 73:14) en volgt de hemel haar: die splijt en haar sterren vallen. Volgens de andere uitleg is ar-rājifa de eerste stoot op de hoorn, waarbij aarde en bergen beven en alles sterft behalve wie Allah wil, en ar-rādifa de tweede stoot. De harten van de ongelovigen kloppen dan van angst; hun ogen zijn neergeslagen door de verschrikkingen.

De vraag van de loochenaars (79:10–12). Zij zeiden: 'Worden wij werkelijk teruggebracht in de oude toestand, nadat wij verrotte beenderen zijn?' Wie 'op zijn ḥāfira terugkeert', gaat terug naar waar hij vandaan kwam; het boek citeert daarbij een dichtregel. Spottend noemden zij zo'n terugkeer 'een verliezende terugkeer'.

Het antwoord (79:13–14). Allah antwoordt: het is maar één roep, één stoot op de hoorn, en meteen staan zij op as-sāhira: een vlakke, witte grond zonder begroeiing die Allah maakt voor de verzameling. Zij heet zo, omdat de mensen er klaarwakker van angst staan en de slaap uit hun ogen verdwijnt.

Kernpunten

• Ar-rājifa en ar-rādifa: de aarde en de hemel, of de twee stoten op de hoorn.
• De harten van de ongelovigen kloppen van angst, hun blik is neergeslagen.
• De loochenaars vonden opwekking uit verrotte beenderen onmogelijk.
• Voor Allah is het één roep, en allen staan op de vlakte van de verzameling.

Bron: التفسير (٢), les 8, vanaf p. 35.