Tekenen in de schepping#✎

Na de dreiging noemt Allah tekenen van Zijn macht als bewijs dat de Opstanding mogelijk is (an-Nabaʾ 78:6–13).

De aarde en de bergen. Allah maakte de aarde tot een mihād, een uitgespreide rustplaats die geschikt is voor de mens: niet te hard en niet te zacht (vgl. al-Baqara 2:22). De bergen maakte Hij tot pinnen die de aarde vasthouden zodat ze niet beweegt. Het boek vermeldt dat aardwetenschappers zeggen dat bergen diepe wortels hebben, zoals een pin vastzit in een muur of in de grond.

Paren en slaap. 'Wij schiepen jullie in paren': man en vrouw van één soort, zodat zij rust bij elkaar vinden; volgens een andere uitleg alle tegengestelde paren in de schepping (vgl. adh-Dhāriyāt 51:49). De slaap is subāt: volgens al-Zajjāj een onderbreking van beweging terwijl de ziel in het lichaam blijft; de grondbetekenis is 'afsnijden', omdat de slaap de vermoeidheid en de bezigheden onderbreekt.

Nacht, dag, hemel en zon. De nacht bedekt de mensen als een kleed; Qatāda en Saʿīd ibn Jubayr zeiden: een rustplaats. De dag is licht, zodat de mensen hun levensonderhoud kunnen zoeken (vgl. ar-Rūm 30:23). Boven ons bouwde Allah zeven sterke hemelen. De 'stralende lamp' is de zon, die de hele aarde verlicht en zeer heet is ondanks haar afstand. Daarbij noemt het boek als de hitte hevig wordt, stel het gebed dan uit tot het koeler is, want hevige hitte komt van de adem van de Hel (al-Bukhārī en Muslim) en de hadith dat het Vuur bij zijn Heer klaagde en twee ademhalingen kreeg, één in de winter en één in de zomer (al-Bukhārī en Muslim).

Kernpunten

• De tekenen in de schepping bewijzen Allahs macht om op te wekken.
• De aarde is een geschikte rustplaats; de bergen houden haar vast als pinnen.
• De slaap (subāt) onderbreekt beweging en vermoeidheid.
• Nacht en dag hebben elk hun functie: rust en levensonderhoud.
• De zon is een stralende lamp; haar hitte herinnert aan de Hel.

Bron: التفسير (٢), les 2, vanaf p. 15.