Sūrat at-Takwīr: de tekenen van het einde#
Sūrat at-Takwīr is Mekkaans. Het boek noemt de hadith van Ibn ʿUmar (at-Tirmidhī): wie het verheugt naar de Dag van de Opstanding te kijken alsof hij die met eigen ogen ziet, laat hem 'Idhā sh-shamsu kuwwirat', 'Idhā s-samāʾu nfaṭarat' en 'Idhā s-samāʾu nshaqqat' reciteren.
De verzen (at-Takwīr 81:1–14).
- De zon wordt kuwwirat: samengerold zoals een tulband, zodat haar licht verdwijnt.
- De sterren vallen en verbleken.
- De bergen worden weggevoerd tot luchtspiegeling en stof.
- De ʿishār worden verwaarloosd: drachtige kamelen in hun tiende maand. Voor de Arabieren was dat het kostbaarste bezit, maar van schrik laten de mensen het dan in de steek; zo groot is die Dag.
- De wilde dieren worden verzameld, zodat Allah vergelding neemt tussen hen. Het boek noemt de hadith van Abū Hurayra bij Muslim: de rechten zullen aan hun eigenaars worden teruggegeven op de Dag van de Opstanding, zelfs voor het hoornloze schaap op het gehoornde.
- De zeeën worden in brand gezet; volgens een andere uitleg drogen zij helemaal op.
- De zielen worden gepaard: ieder met zijn gelijke in daden, de liefhebbenden in Allah samen in het Paradijs en de volgelingen van de duivel samen in de Hel (vgl. al-Wāqiʿa 56:7).
- Het levend begraven meisje (al-mawʾūda) wordt gevraagd waarom zij gedood werd. De vraag gaat naar het meisje en niet naar de dader: dat toont de volle toorn over de dader, alsof hij het niet waard is aangesproken te worden.
- De bladen met de daden worden opengelegd; de hemel wordt weggerukt zoals een huid van een ram wordt afgestroopt; de Hel wordt opgestookt en het Paradijs wordt nabij gebracht voor de godvrezenden (vgl. Qāf 50:31). Dan weet iedere ziel wat zij heeft voorbereid.
Lessen. De wilde dieren komen samen zonder elkaar aan te vallen, door de schrik; als dat zo gaat met dieren zonder verstand, hoe dan met de mens? Op die Dag wordt ieder bij zijn gelijke gevoegd: goed bij goed, kwaad bij kwaad. Elk woord en elke daad wordt opgeschreven en komt open te liggen (vgl. al-Isrāʾ 17:13–14).
Kernpunten
- At-Takwīr beschrijft de Opstanding zo dat men haar bijna voor zich ziet.
- Zon, sterren, bergen en zeeën veranderen volledig.
- Het kostbaarste bezit wordt van schrik in de steek gelaten.
- Het levend begraven meisje wordt gevraagd, uit toorn over de dader.
- Ieder wordt bij zijn gelijke gevoegd en ziet zijn opgeschreven daden.
Bron: التفسير (٢), les 18, vanaf p. 65.
Begrippen
- كورت kuwwirat · samengerold
- de zon wordt samengerold als een tulband en verliest haar licht (les 18, p. 67)
- العشار al-ʿishār · drachtige kamelen
- kamelen in de tiende maand van hun dracht, het kostbaarste bezit (les 18, p. 67)
- سجرت sujjirat · in brand gezet
- de zeeën worden vuur; ook: zij drogen op (les 18, p. 67)
- الموءودة al-mawʾūda · het levend begraven meisje
- het meisje dat levend begraven werd (les 18, p. 68)
- كشطت kushiṭat · weggerukt
- de hemel wordt losgerukt zoals een huid wordt afgestroopt (les 18, p. 68)
- أزلفت uzlifat · nabij gebracht
- het Paradijs wordt dichtbij gebracht voor de godvrezenden (les 18, p. 68)