Iʿtikāf#✎

Definitie. In de taal: zich aan iets binden, goed of slecht (al-Anbiyāʾ 21:52). In de sharīʿa: in een moskee blijven om Allah te gehoorzamen, op een bepaalde wijze (p. 43).

Wettigheid. Koran: ﴿en heb geen omgang met hen terwijl jullie in iʿtikāf zijn in de moskeeën﴾ (al-Baqara 2:187); al-Baqara 2:125 toont dat het ook vóór de islam bestond. Sunna: de Profeet ﷺ deed iʿtikāf in de laatste tien dagen van Ramaḍān tot hij stierf (ʿĀʾisha, al-Bukhārī en Muslim). Ibn al-Mundhir en Ibn Ḥazm noemen er consensus over (p. 43).

Oordeel. Een sterk aanbevolen sunna; verplicht door een gelofte. Over de verdienste is geen authentieke uitspraak van de Profeet ﷺ, maar hij deed het altijd. Az-Zuhrī verbaasde zich dat moslims het nalieten, terwijl de Profeet ﷺ het nooit naliet sinds hij in Medina kwam (p. 43).

Voorwaarden. De intentie; rein zijn van grote onreinheid; en een moskee waar het gemeenschappelijk gebed wordt verricht. Een kind met onderscheidingsvermogen mag het doen, en een vrouw buiten menstruatie en kraambed; ʿĀʾisha, Umm Salama en Ḥafṣa deden iʿtikāf. Vasten is geen voorwaarde: ʿUmar had beloofd een nacht iʿtikāf te doen, en de Profeet ﷺ zei: kom je gelofte na (al-Bukhārī en Muslim). 's Nachts vast men niet (p. 44).

Duur en tijd. Kort of lang mag; er is geen grens overgeleverd. De beste tijd is de laatste tien dagen van Ramaḍān. Men gaat de moskee binnen vóór zonsondergang op de twintigste, en blijft tot zonsondergang op de laatste dag. Dat de Profeet ﷺ na het ochtendgebed zijn muʿtakaf binnenging, gaat over zijn speciale plek binnen de moskee (p. 44).

Kernpunten

• Iʿtikāf is in een moskee blijven om Allah te gehoorzamen; het is voorgeschreven door Koran, sunna en consensus.
• Het is een sterk aanbevolen sunna, en verplicht door een gelofte.
• Voorwaarden: intentie, reinheid van grote onreinheid, en een moskee met gemeenschappelijk gebed; vasten is geen voorwaarde.
• De beste tijd is de laatste tien dagen van Ramaḍān.

Bron: الفقه (٣), les 14, vanaf p. 43.