Zwangerschap, borstvoeding, menstruatie en kraambed#✎

3. Zwangerschap en borstvoeding. Zijn er geen moeite en geen vrees voor het kind, dan vasten de zwangere en de zogende vrouw. Vrezen zij voor zichzelf of het kind, dan mogen zij breken en halen later in: Allah heeft de reiziger de helft van het gebed en het vasten kwijtgescholden, en de zwangere en zogende vrouw het vasten (Anas, an-Nasāʾī en at-Tirmidhī, die het ḥasan noemde). Sommige geleerden zeggen dat breken verplicht is als zij vreest voor het kind. Volgens het sterkste hoeven zij alleen in te halen, ook als zij vreesden voor het kind (p. 21).

4. Menstruatie en kraambed. Dan is breken verplicht en vasten verboden: is het niet zo dat zij, als zij menstrueert, niet bidt en niet vast? (Abū Saʿīd, al-Bukhārī). Inhalen is verplicht (ʿĀʾisha, Muslim) (p. 22).

Kwesties.

• Begint de menstruatie overdag, ook een moment vóór zonsondergang, dan is de dag ongeldig en wordt ingehaald.
• Wordt zij rein kort na de dageraad, dan haalt zij de dag in; zij hoeft zich volgens het sterkste de rest van de dag niet te onthouden.
• Werd zij rein vóór de dageraad en nam zij de intentie, dan is haar vasten geldig, ook als zij pas na de dageraad ghusl deed (p. 22).
• Bij een miskraam: had de foetus nog geen menselijke vorm, dan is het bloed geen kraambloed en vast en bidt zij. Had hij die vorm wel, dan is het kraambloed. Die vorm is op zijn vroegst na tachtig dagen te zien, meestal na negentig (p. 23).

Kernpunten

• De zwangere en zogende vrouw die vreest voor zichzelf of het kind, mag breken en haalt in.
• Volgens het sterkste hoeven zij alleen in te halen, zonder fidya.
• Bij menstruatie en kraambed is vasten verboden en inhalen verplicht.
• Bij een miskraam hangt het oordeel af van de vraag of de foetus al een menselijke vorm had.

Bron: الفقه (٣), les 5, vanaf p. 21.