Hadith (3)

PDF downloaden

Bron: Zad-reeks (سلسلة زاد العلمية), samengesteld door Zad Group. Dit is een studiesamenvatting, niet de tekst van het boek.

Studeer heel eenheid 3 Schema’s, begrippen, hadith, personen en een toets voor alle lessen samen →

Afgunst en wijsheid

Deze les vervolgt hadith 13.

Twee soorten afgunst. De eerste is verboden en altijd afgekeurd: de gunst die Allah een dienaar gaf, religieus of werelds, haten en wensen dat ze verdwijnt. Volgens het boek vreet die de goede daden op zoals vuur hout. De afgunstige verzet zich tegen Allahs beschikking en wijsheid, alsof hij vindt dat een ander de gave niet verdient. Het boek citeert een gedicht: 'Zeg tegen wie mij benijdt: weet je tegen wie je onbeleefd was? Tegen Allah, in wat Hij deed, toen je niet tevreden was met wat Hij mij gaf.' De tweede soort is niet het verdwijnen wensen, maar hetzelfde of meer willen; als iemand daarvoor werkt, is dat groot goed.

Wie het meest benijd mag worden. Iemand met halal bezit die het uitgeeft aan goede, verplichte en aanbevolen zaken; en iemand met kennis en wijsheid die zij onderwijst en waarmee hij tussen mensen oordeelt.

Lessen. Verboden afgunst is een grote zonde en een eigenschap van een deel van de Mensen van het Boek (al-Baqara 2:109). Ibn ʿAbd al-Barr legde uit dat het woord 'afgunst' in de hadith figuurlijk gebruikt is: echte afgunst wordt ontkend, en 'afgunst' hoort alleen bij het 's nachts en overdag reciteren van de Koran, het uitgeven van bezit en het onderwijzen van kennis. De hadith toont de deugd van kennis en ernaar handelen, en spoort aan om bezit eerlijk te verdienen en goed uit te geven.

Mensen en wijsheid. Het boek noemt vier soorten: (1) wie wijsheid kreeg maar er zelf niet naar handelde, zich niet van zonde afhield: een verliezer, die volgens het boek lijkt op de joden die de waarheid kenden en zich er hoogmoedig van afwendden; (2) wie er zelf naar handelde maar anderen er niet mee hielp: beter, maar onvolmaakt; (3) wie ermee oordeelde, ernaar handelde en haar onderwees: de beste; (4) wie helemaal geen wijsheid kreeg: onwetend, maar beter af dan de eerste, omdat men hoopt dat hij leert en ernaar handelt.

Kernpunten

  • Verboden afgunst: haten wat Allah een ander gaf en wensen dat het verdwijnt.
  • De afgunstige verzet zich tegen Allahs beschikking en wijsheid.
  • Het woord 'afgunst' in de hadith is figuurlijk (Ibn ʿAbd al-Barr).
  • Vier soorten mensen tegenover wijsheid; de beste handelt ernaar en onderwijst haar.

Bron: الحديث (٣), les 16, vanaf p. 65.

Begrippen

الحسد المحرم al-ḥasad al-muḥarram · verboden afgunst
een gunst bij een ander haten en wensen dat ze verdwijnt (les 16, p. 65)
الاعتراض على القدر al-iʿtirāḍ ʿalā l-qadar · verzet tegen de beschikking
de houding van de afgunstige tegenover Allahs gave (les 16, p. 65)
المجاز al-majāz · figuurlijk gebruik
'afgunst' in de hadith betekent hier gezonde afgunst (les 16, p. 66)