De bijstelling (badal): definitie#✎

Definitie. Het boek definieert al-badal als het volgende woord dat zelf het eigenlijk bedoelde van de uitspraak is, zonder tussenwoord. Het woord ervoor (al-mubdal minhu) wordt alleen genoemd als aanloop en voorbereiding. Door de combinatie van beide wordt de zin duidelijker. De badal volgt zijn voorganger in de naamval.

Voorbeelden.

• jāʾa akhūka Zayd (je broer Zayd kwam): Zayd is badal van akhūka en is wie eigenlijk bedoeld wordt;
• yafdī l-muslimu dīnahu l-islāma bi-rūḥihi (de moslim offert zijn leven voor zijn godsdienst, de islam): al-islām is badal van dīnahu;
• yattabiʿu l-muslimūna nabiyyahum Muḥammadan ﷺ;
• ʿadala l-khalīfatu ʿUmaru bnu l-Khaṭṭāb;
• istafadtu min shaykhi l-islāmi bni Taymiyya kutubihi;
• qaraʾtu l-kitāba faṣlayni minhu, aʿjabanī l-baytu ghurafuhu en tamattaʿtu bi-r-rabīʿi nasīmihi.

Verschil met naʿt en ʿaṭf. Er staat geen partikel tussen badal en voorganger, zoals bij ʿaṭf. De badal beschrijft het voorgaande ook niet, zoals een naʿt. Hij noemt het bedoelde zelf, of een deel ervan, of iets wat erbij hoort. De volgende les behandelt die soorten.

Kernpunten

• De badal is het eigenlijk bedoelde van de uitspraak, zonder tussenwoord.
• Het mubdal minhu is een aanloop en voorbereiding op de badal.
• De badal volgt het mubdal minhu in de naamval.
• Anders dan bij ʿaṭf staat er geen partikel tussen beide.

Bron: اللغة العربية (٤), les 11, vanaf p. 45.