Soorten gezegde#✎

Drie soorten khabar. De khabar is een los woord, een zin of een 'halve zin'.

1. Los woord (mufrad). Dat is een khabar die geen zin en geen halve zin is:

• aṭ-ṭāʾiratu qādima (het vliegtuig komt eraan);
• aṣ-ṣulḥu khayr (vrede is beter);
• aṭ-ṭālibāni mujtahidān (de twee studenten zijn ijverig);
• al-ʿulamāʾu muqaddarūn (de geleerden worden gewaardeerd).

Mubtadaʾ en khabar staan altijd in de nominatief.

2. Naamwoordelijke zin. Voorbeelden zijn «en zij die ongelovig zijn, hun daden zijn als een luchtspiegeling» (an-Nūr 24:39), aṭ-ṭarīqu iḍāʾatuhu khāfita en al-qiṭṭu ʿaynāhu barrāqatān. Het boek analyseert al-islāmu faḍluhu kabīr:

• al-islāmu is de eerste mubtadaʾ;
• faḍlu is de tweede mubtadaʾ en muḍāf; de hāʾ is een vast voornaamwoord op de plaats van een genitief;
• kabīr is de khabar van de tweede mubtadaʾ;
• de zin faḍluhu kabīr staat op de plaats van een nominatief, als khabar van de eerste.

Zo'n zin moet een voornaamwoord bevatten dat naar de mubtadaʾ terugverwijst en ermee overeenkomt: aṭ-ṭāhiyatu ṭaʿāmuhā ladhīdh, al-aʿdāʾu ḥiyaluhum kathīra, an-nisāʾu kayduhunna ʿaẓīm.

3. Werkwoordszin. «Allah heeft jullie uit de aarde doen groeien» (Nūḥ 71:17): Allāh is mubtadaʾ en anbatakum is khabar. Zo ook «de duivel belooft jullie armoede» (al-Baqara 2:268) en «Allah roept op tot het Huis van vrede» (Yūnus 10:25).

4. Halve zin (shibh jumla). Dat is een voorzetsel met genitief, of een bijwoord met een muḍāf ilayh. Voorbeelden:

• «wee de oplichters» (al-Muṭaffifīn 83:1);
• «aan Allah behoort het koningschap» (al-Māʾida 5:120);
• al-qiblatu ilā l-yamīni qalīlan;
• al-ʿulā fī badhli l-juhd;
• al-jannatu taḥta ẓilāli s-suyūf.

Het boek spreekt van drie soorten (los woord, zin, halve zin), maar nummert de werkwoordszin en de halve zin als derde en vierde.

Regels voor de khabar (ter kennisname).

• De khabar moet met de mubtadaʾ overeenkomen in getal en geslacht.
• De mededeling kan af zijn met een halve zin: Khālidun ʿindanā, Zaydun fī l-bayt.
• Er kunnen meerdere khabars zijn: ʿAntaratu baṭalun, shāʿirun, fāris (ʿAntara is een held, een dichter, een ruiter).

Kernpunten

• De khabar is een los woord, een naamwoordelijke zin, een werkwoordszin of een halve zin.
• Een zin als khabar staat op de plaats van een nominatief.
• Een naamwoordelijke zin als khabar heeft een terugverwijzend voornaamwoord nodig.
• De khabar komt overeen in getal en geslacht en kan meervoudig zijn.

Bron: اللغة العربية (٢), les 10, vanaf p. 44.