Twee lijdende voorwerpen zonder mubtadaʾ en khabar als oorsprong#✎

De werkwoorden. Sommige werkwoorden krijgen twee lijdende voorwerpen die van oorsprong géén mubtadaʾ en khabar zijn. Het boek noemt saʾala (vragen), aʿṭā (geven), manaḥa (schenken), manaʿa (weigeren), kasā (kleden), albasa (aankleden; zo in het schema op p. 73, op p. 79 lijkt anshada te staan) en ʿallama (onderwijzen). Voorbeelden:

• aʿṭā Muḥammadun as-sāʾila thawban (Muḥammad gaf de vrager een kledingstuk);
• «Wij bekleedden de beenderen met vlees» (al-Muʾminūn 23:14);
• saʾala l-faqīru l-ghaniyya mālan;
• «zij vroegen Mūsā iets groters dan dat» (an-Nisāʾ 4:153);
• «onze Heer is Hij die alles zijn schepping gaf» (Ṭāhā 20:50);
• aṭʿamtu l-jāʾiʿa khubzan;
• «en zij geven voedsel, ondanks hun liefde ervoor, aan een behoeftige» (al-Insān 76:8);
• «Hij leerde Ādam alle namen» (al-Baqara 2:31).

In al deze voorbeelden zie je dat de lijdende voorwerpen samen geen mubtadaʾ en khabar vormen. 'De vrager is een kledingstuk' is geen zin.

Uitgewerkte voorbeelden.

«Fa-kasawnā l-ʿiẓāma laḥman» (al-Muʾminūn 23:14):

• kasawnā is werkwoord met onderwerp;
• al-ʿiẓāma is het eerste lijdend voorwerp;
• laḥman is het tweede lijdend voorwerp.

«Alladhī aʿṭā kulla shayʾin khalqah» (Ṭāhā 20:50):

• aʿṭā is vast op een geschatte fatḥa op de alif, met een verborgen onderwerp (huwa);
• kulla is het eerste lijdend voorwerp en muḍāf, met shayʾin als muḍāf ilayh;
• khalqa is het tweede lijdend voorwerp en muḍāf, met de hāʾ als muḍāf ilayh.

Kernpunten

• Saʾala, aʿṭā, manaḥa, manaʿa, kasā, albasa en ʿallama krijgen twee lijdende voorwerpen.
• Die lijdende voorwerpen zijn van oorsprong geen mubtadaʾ en khabar.
• In fa-kasawnā l-ʿiẓāma laḥman is al-ʿiẓāma het eerste en laḥman het tweede lijdend voorwerp.

Bron: اللغة العربية (٢), les 23, vanaf p. 79.