﴿الذين يأكلون الربا لا يقومون إلا كما يقوم الذي يتخبّطه الشيطان من المسّ﴾ البقرة: 275#
46
- قال ابن العربي: «وكان الربا عندهم معروفاً، يبايع الرجلُ الرجلَ إلى أجل، فإذا حلّ الأجل قال: أتقضي أم تُربي؟ يعني: أم تزيدني على مالك عليك وأصبر أجلاً آخر، فحرّم الله تعالى الربا، وهو الزيادة».
Riba was bekend bij hun. Man verkocht iets aan een andere man. Als het termijn was verstreken, dan zei hij tegen hem: Ga je betalen of kies je voor riba? Dus je geeft een vergoeding, extra geld, voor een nieuwe uitstel v. betaling. En dit is precies wat Allah verbood.
Omdat hun denken / verstand omgeslagen is (bedorven is geraakt), in zo'n mate dat ze zelfs beweerden dat handel en rente hetzelfde zijn, en dergelijke uitspraken kunnen alleen gedaan worden door iemand die te lijden heeft onder enorme onwetendheid. Om die reden kregen zij van Allah een passende bestraffing door ze niet op te wekken in een normale toestand maar in de toestand van krankzinnige en bezeten mensen.
47
Toename die plaatsvindt aan de hand van handel is niet hetzelfde als de toename die plaatsvindt aan de hand van rente, want Ik heb handel toegestaan en rente verboden. En het is mijn bevel dat geldt en het is mijn schepping waarover ik oordeel. Ik oordeel over hen zoals ik wil en leg hen aanbiddingen op zoals Ik wil. Niemand heeft het recht om hiertegen in te gaan, of om mijn bevel te negeren, zij hebben geen andere optie dan mij gehoorzamen en zich overgeven aan mijn oordeel.